Uzasadnienie
Skarżący w skardze wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Ponieważ wniosek został złożony w zwykłej formie pisemnej, w piśmie z 12 listopada 2015 r. (k.
18) wezwano Skarżącego do złożenia wniosku na urzędowym formularzu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Do wezwania dołączono formularz zgodny z wzorem ustalonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257 ze zm.).
Wezwanie doręczono Skarżącemu 17 listopada 2015 r. (k. 19).
23 listopada 2015 r. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy na nieobowiązującym od 29 sierpnia 2015 r. formularzu, stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245).
W związku z powyższym referendarz sądowy WSA w Warszawie zarządzeniem z 1 grudnia 2015 r. pozostawił wniosek bez rozpoznania.
Skarżący wniósł sprzeciw od tego zarządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Rozpoznając sprzeciw od zarządzenia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (art. 260 § 1 P.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 P.p.s.a.).
Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do wojewódzkiego sądu administracyjnego na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (art. 252 § 2 P.p.s.a.). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie Wnioskodawca mimo wezwania nie złożył w wyznaczonym terminie wniosku na aktualnym formularzu, co uzasadniało pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
W świetle powyższego Sąd postanowił, jak w sentencji na podstawie art. 260 § 1 i 3 P.p.s.a.