Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 lutego 2011 r. B. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2011 r., którym na podstawie art. 37 § 2 Kpa, uznano za niezasadne zażalenie B. K. na bezczynność Prezydent W. polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na wniosek z dnia 19 października 2010 r. o umieszczenie działki ewidencyjnej nr [...] w planie zagospodarowania przestrzennego poprzez naniesienie istniejącego stanu prawnego tej działki, oraz na nieudzieleniu odpowiedzi na pytanie, czy Prezydent W. podtrzymuje wniosek Zarządu Miasta W. o zmianę przeznaczenia gruntów leśnych stanowiących dz. ew. nr [...].
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że skarga na powyższe postanowienie jest niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Podstawę rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. stanowił przepis art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, który w § 1 stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa lub ustalonym w myśl art. 36 Kpa służy stronie zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Jednakże na rozstrzygnięcie podjęte przez organ odwoławczy w trybie tego przepisu nie przysługuje już żaden środek odwoławczy. Zgodnie bowiem z art. 141 § 1 Kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Skoro ustawodawca nie przewidział możliwości wnoszenia zażalenia czy innego środka zaskarżenia na tego typu rozstrzygnięcie stwierdzić należy, iż nie przysługuje na nie również skarga do sądu administracyjnego.
Należy podkreślić, iż rozstrzygnięcie wydane na podstawie art. 37 Kpa nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu, którego zażalenie dotyczy. Stanowisko organu wyższego stopnia ma zatem charakter wpadkowy (incydentalny).
Należy również podkreślić, iż o braku możliwości wniesienia zażalenia od powyższego rozstrzygnięcia skarżąca została pouczona w zaskarżonym postanowieniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.