Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] kwietnia 2015 r. o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, o którym mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...], ponieważ nie zawiera ona orzeczenia o wydaleniu Skarżącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że Skarżący nie może zostać wydalony na jej podstawie. Jego wydalenie może nastąpić dopiero wskutek przymusowego wykonania decyzji zobowiązującej do powrotu. Strona może wnieść o wstrzymanie wykonania decyzji zobowiązującej do powrotu w postępowaniu odwoławczym albo w postępowaniu ze skargi na tą decyzję do sądu administracyjnego (art. 331 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach; Dz. U. z 2013 r., poz. 1650 ze zm.).
Brak też jest podstaw, aby traktować wstrzymanie wykonania decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy jako środek do zalegalizowania pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt II OZ 701/12).
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.