Uzasadnienie
T. K. i M. K. w piśmie z 6 grudnia 2018 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo zatytułowane "wniosek", z którego osnowy wynika, że domagają się oni "spowodowania wykonania prawidłowych pomiarów działki (...) i cofnięcia granicy działki (...) jak również założenia księgi wieczystej".
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 8 stycznia 2019 r. wezwano Skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, czy pismo z 6 grudnia 2018 r. stanowi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2018 r. nr [...], czy też skargę na: inny akt organu, decyzję, postanowienie, czy czynność organu, czy bezczynność organu, czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, oraz do wskazania skarżonego organu administracji publicznej – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na to wezwanie T. K. nadesłała pismo z 7 lutego 2019 r., zatytułowane "wniosek", w którym zwróciła się do tut. Sądu z prośbą "o spowodowanie wyznaczenia geodety".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę T. K. i M. K. należało odrzucić.
Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi.
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W okolicznościach niniejszej sprawy, zachodziła potrzeba uzupełnienia braku formalnego skargi, polegającego na sprecyzowaniu jakiego rozstrzygnięcia, z jakiej daty i jakiego organu ona dotyczy. Z treści skargi bowiem nie wynikało co jest przedmiotem zaskarżenia. W odpowiedzi na wezwanie tut. Sądu T. K. nadesłała pismo, opatrzone datą 7 lutego 2019 r., w którym nadal nie wskazała przedmiotu zaskarżenia, mimo pouczenia o skutkach niewykonania wezwania. Sąd zaś w tym zakresie nie może się domyślać intencji strony skarżącej, ani nawet samodzielnie decydować "za stronę skarżącą", jakie rozstrzygnięcie i jakiego organu administracji publicznej ona kwestionuje skargą. Zgodnie z zasadą skargowości kwestie te należą bowiem wyłącznie do strony skarżącej, a sąd administracyjny nie może samodzielnie dokonywać w tym zakresie kwalifikacji.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.