Uzasadnienie
W piśmie z dnia 2 stycznia 2017 r. Spółdzielnia [...] w [...], reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], którą umorzono postępowanie odwoławcze z odwołania Spółdzielni [...] w [...] od decyzji Zarządu [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą przy ul. [...], na terenie [...].
W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zarówno zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I. instancji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wydanie w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy decyzji o pozwoleniu na budowę doprowadzi do powstania nieodwracalnych skutków prawnych, w szczególności w sytuacji jeśli w międzyczasie zostanie uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego o treści odmiennej od ustaleń decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wnioski nie zasługują na uwzględnienie.
Stosowanie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej Ppsa), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Ad.
- 1. Z powyższego przepisu wynika, że dopuszczalne jest wstrzymanie, obok zaskarżonego aktu, również aktu wydanego w granicach tej samej sprawy.
Chodzi tu jednak o sprawę w ujęciu materialnym, zatem o "postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy" można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową. Takie rozumienie omawianego pojęcia znajduje potwierdzenie zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie (por. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12 oraz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008 r., s. 344).
Na sprawę administracyjną, w znaczeniu materialnoprawnym, składają się zaś elementy podmiotowe i przedmiotowe. Oznacza to, że w postępowaniu organów obu instancji musi występować tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków (podmiotowa) oraz tożsamość podstawy prawnej i faktycznej (przedmiotowa).
W niniejszej sprawie, przedmiotem zaskarżenia jest decyzja SKO w [...] o umorzeniu postępowania odwoławczego a więc rozstrzygnięcie procesowe, zaś przedmiotem wniosku rozstrzygnięcia merytoryczne o ustaleniu warunków zabudowy. Nie może być zatem mowy o tożsamości podmiotowej ani przedmiotowej,
Wobec powyższego Sąd nie mógł uwzględnić żądania wstrzymania wykonania decyzji Zarządu [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...].
Ad.
2. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 Ppsa, mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Zaskarżona decyzja SKO w [...] orzeka zaś o umorzeniu postępowania odwoławczego. Skarżący nie wykazał w jaki sposób ta decyzja może wywołać skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 Ppsa, skoro nie nadaje się do wykonania. Dlatego wniosek w tym zakresie również nie mógł zostać uwzględniony.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji.