Uzasadnienie
K. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 4 grudnia 2015 r., zaświadczeń Dyrektora Aresztu Śledczego w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., kopii zawiadomienia komornika sądowego z dnia [...] sierpnia 2015 r. o wszczęciu egzekucji oraz kopii wyroku Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] października 2014 r. sygn. akt [...] orzekającego rozwód wynika, że skarżący przebywa w areszcie śledczym. Od stycznia do listopada ubiegłego roku na jego koncie depozytowym nie odnotowano wpływów środków finansowych z tytułu wynagrodzenia za pracę, ani innych świadczeń. Na 30 grudnia 2015 r. kwota środków w depozycie aresztu śledczego, które pozostawały do dyspozycji K. K., wynosiła 1,43 zł. Powołanym wyrokiem został on zobowiązany do płacenia alimentów na rzecz małoletniej córki w wysokości 500 zł miesięcznie. Według zawiadomienia komornika sądowego z [...] sierpnia 2015 r. przeciwko skarżącemu wszczęto egzekucję należności w kwocie 62.592,67 zł.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2013 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
K. K., przebywając w areszcie śledczym, nie uzyskuje dochodu, a na koniec ubiegłego roku środki pozostające do jego dyspozycji wyniosły 1,43 zł. Przeciwko skarżącemu wszczęto postępowanie egzekucyjne w celu wyegzekwowania należności w kwocie ponad 62.500 zł. W tej sytuacji, jakkolwiek koszty utrzymania osadzonego w areszcie śledczym K. K., jak całodzienne wyżywienie, pokrywane są z budżetu państwa (zob. art. 109 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. Nr 90, poz. 557 ze zm.), to nie jest on wstanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.