Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2009r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.). utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2009r. ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego w zabudowie jednorodzinnej wolnostojącej (dwulokalowego) na działce nr [...] przy ul. [...] na terenie Dzielnicy [...] W. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że analiza rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588), prowadzi do wniosku, że brak jest podstaw odmowy warunków zabudowy dla inwestycji.
Realizacja pilnowanej inwestycji spełnia wymóg kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu. Odnośnie zaś podniesionej w odwołaniu ustalenia minimalnej odległości budynku od granic nieruchomości, organ stwierdził, że kwestia ta wkracza w sferę prawa budowlanego. Szczegółowe warunki, w tym usytuowanie budynku na działce określone zostanie w pozwoleniu na budowę.
Skargę na powyższą decyzję wniósł M. K., który zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie:
- - art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez uznanie, że parametry, cechy i wskaźniki planowanego budynku będą stanowiły kontynuację parametrów, cech i wskaźników zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej oraz linii zabudowy na terenie poddanym analizie w decyzji o warunkach zabudowy;
- - art, 54 pkt 2 lit. d w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z § 12 ust. 1 pkt. 1 i 2 rozporządzenia
IV SA/Wa 341/10
Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez nie uwzględnienie wniosku odnośnie wymagań dotyczących ochrony osób trzecich;
* art. 54 pkt 2 lit d w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez uznanie, że inwestycja zakładająca wybudowanie budynku o wysokości 10 m, usytuowanego ścianą o długości nie mniej niż 53,3 m wzdłuż granicy z działką należącą do strony skarżącej, w odległości nie mniejszej niż 4 m, nie doprowadzi do naruszenia interesów strony skarżącej;
* art. 54 pkt 2 lit d w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez uznanie za niedopuszczalne umieszczeni w decyzji o warunkach zabudowy wymogów odnośnie minimalnych odległości przewidzianych w § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra
Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie;
* art. 5 b ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych poprzez uznanie, że przepis ten uchylił § 12 ust 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra
Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w ten sposób, że nie ma on zastosowania do użytków rolnych położonych w administracyjnych granicach miasta;
* naruszenie prawa procesowego poprzez sprzeczność dokonanych ustaleń faktycznych z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 7 maja 2010r. skarżący M. K. cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270)- dalej P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby
IV SA/Wa 341/10 utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności powodujące niedopuszczalność cofnięcia skargi i w związku z powyższym na mocy art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O zwrocie połowy uiszczonego wpisu Sąd rozstrzygnął w oparciu o art. 232 § 1 pkt 2 P.p.s.a.