Uzasadnienie
W zawiązku z wyrokiem oddalającym skargę K. Z. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2008 r. w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości, skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W złożonym we wniosku oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1200 zł, zaś jego żona pobiera świadczenie emerytalne w wysokości 800 zł. Skarżący wskazał, iż poza mieszkaniem o powierzchni 30 m2 nie posiada żądnego majątku ani oszczędności. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że jest schorowanym emerytem, przeszedł zawał i wiele zabiegów chirurgicznych.
Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:
Z dyspozycji art. 243 § 1, art. 245 §§ 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., wynika, że właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Rozpoznawany wniosek zawiera żądanie zwolnienie strony od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika w osobie adwokata, a zatem dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Rozważając zatem sytuację osobistą i majątkową skarżącego na podstawie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. pod kątem możliwości poniesienia przez niego kosztów sądowych związanych z postępowaniem wszczętym skargą na postanowienie Ministra Infrastruktury z [...] listopada 2008 r., jak też ustanowienia w postępowaniu sądowym profesjonalnego pełnomocnika należało stwierdzić, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zestawienie kwoty, jaką skarżący miesięcznie dysponuje z tytułu otrzymywanych świadczeń emerytalno-rentowych (2000 zł brutto) ze stałymi przeciętnymi wydatkami dwuosobowej rodziny (zakup żywności, opłaty związane z utrzymaniem mieszkania) dowodzi, że posiadane środki finansowe wystarczają skarżącemu jedynie na pokrycie podstawowych, bieżących kosztów utrzymania.
Mając na uwadze wiek skarżącego (75 lat), przebyte choroby i jego obecny stan zdrowia, a przede wszystkim wysokość świadczeń emerytalnych otrzymywanych przez skarżącego i jego żonę należało bowiem uznać, że skarżący nie ma możliwości wygospodarowania środków na jednoczesne uiszczenie opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku (100 zł), wpisu od skargi kasacyjnej (100 zł), jak również środków na poniesienie kosztów działania adwokata w związku z wymogiem sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.