Uzasadnienie
K. R. w piśmie z dnia 13 października 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "niezgodne z prawem działanie Sądu Rejonowego K. (...)". Skarżąca wskazała, że zaskarżone działanie Sądu miało miejsce podczas procedowania w sprawie o sygn. akt [...]. Następnie przywołała okoliczności, dotyczące oświadczenia M. S. z dnia [...] października 2002 r., które w jej ocenie świadczyć mają o bezprawności zaskarżonych działań.
Prezes Sądu Rejonowego w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.
Stosownie natomiast do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
- 5) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
Z kolei zgodnie z art. 3 § 3 ppsa sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że czynności podejmowane przez sąd powszechny w postępowaniu karnym (tu Sąd Rejonowy w K.) nie następują w żądnej z prawnych form wymienionych w art. 3 § 2 ppsa. Również jakikolwiek przepis szczególny nie przewiduje kontroli postępowania sądów powszechnych, bądź wydawanych przez nie orzeczeń, przez sądy administracyjne. Przyjęcie takiego rozwiązania stałoby w sprzeczności z normami konstytucyjnymi zawartymi w art. 175 § 1 i art. 177 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), z których wynika, że wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują zarówno sądy powszechne, jak i sądy administracyjne, oraz że sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach, z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych dla właściwości innych sądów.
Zgodnie z art. 184 Konstytucji sąd administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W ramach tej działalności bez wątpienia nie mieści się wymiar sprawiedliwości sprawowany przez sądy powszechne.
Oczekiwana przez skarżącą kontrola sądowoadministracyjna działania Sądu Rejonowego w K. stanowiłaby zatem niedopuszczalne wykroczenie poza zakres właściwości sądu administracyjnego.
W związku z powyższym skargę K. R. należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.