Uzasadnienie
S. V. pismem z dnia 7 października 2015 r. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2015 r. nr [...] orzekającą o odmowie nadania skarżącej statusu uchodźcy i odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej.
W dniu 26 listopada 2015 r. skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata). Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada jakiegokolwiek majątku i oszczędności. Skarżąca wyjaśniła, że utrzymuje się ze świadczenia pieniężnego przyznawanego osobom ubiegającym się o nadanie statusu uchodźcy w wysokości 750 zł. miesięcznie oraz z emerytury w wysokości 950 [...] (ok. 160 zł.) i stwierdziła, że te dochody w całości przeznacza na niezbędne utrzymanie (w tym wynajem pokoju – 400 zł. miesięcznie).
Stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. g ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach udzielania cudzoziemcom ochrony.
Zaskarżona decyzja została wydana w toku postępowania wszczętego wnioskiem skarżącej z dnia 29 listopada 2014 r. o nadanie statusu uchodźcy, zatem w sprawie udzielenia cudzoziemcowi ochrony. Skarżącej przysługuje więc ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych. Z mocy prawa zwolniona jest z obowiązku uiszczania kosztów sądowych w tej sprawie, zarówno w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, jak i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Zdaniem referendarza sądowego wniosek skarżącej o ustanowienie pełnomocnika z urzędu jest uzasadniony. Wnioskodawczyni znajduje się w procedurze uchodźczej, jest na utrzymaniu państwa. W tej sytuacji nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego (art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy).
Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia na podstawie art. 249 a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. g), art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.