Uzasadnienie
Skarżący Y. F. wniósł w dniu 14 października 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie odmowy wjazdu.
Zarządzeniem z dnia 10 listopada 2015 r. Przewodnicząca Wydziała wezwała skarżącego, mającego miejsce zamieszkania za granicą, do uzupełnienia, w terminie dwóch miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez ustanowienie pełnomocnika do doręczeń w Polsce.
Wezwanie powyższe, wraz z pouczeniem, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 25 listopada 2015 r. Dwumiesięczny termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 25 stycznia 2016 r. Skarżący nie wykonał wezwania Sądu.
Sąd zważył co następuje.
Zgodnie z art. 299 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej w skrócie: "P.p.s.a."] jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. W razie niedopełnienia tego obowiązku, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że skarżący nie wykonał wezwania Sądu i nie ustanowił pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania w Polsce.
Jednocześnie wyjaśnić należy, że cofnięcie skargi dokonane pismem z dnia 9 grudnia 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) jest bezskuteczne i nie wywołuje skutków prawnych. Rozpatrzenie oświadczenia strony o cofnięciu skargi jest możliwe wtedy, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera żadnych braków formalnych i fiskalnych, które uniemożliwiałyby jej rozpoznanie. W niniejszej sprawie brak formalny skargi nie został uzupełniony, co powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 299 § 3 P.p.s.a., a nie umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Wobec powyższego, na podstawie art. 299 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.