Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 lipca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił jako nieopłaconą skargę kasacyjną wniesioną przez E. N., reprezentowaną przez zawodowego pełnomocnika adw. L. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2006r. Sygn akt IV SA/Wa 345/05, oddalającego skargę E. N. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2005r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
Postanowienie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 lipca 2007r. Dnia 27 lipca (data nadania pisma w urzędzie pocztowych) skarżąca wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego o przywrócenie jej terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Wskazując, iż skargę kasacyjną przesłała osobiście do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 11 czerwca 2007r.. Skargę tą nie wysyłała więc kancelaria Adwokacka adw. L. M. co błędnie zostało przyjęte przez Sąd. Jednocześnie wskazała, iż sądziła, że w przypadku zaistnienia konieczności uiszczenia wpisu, otrzyma stosowne wezwanie z Sądu, oraz oświadczyła, iż adwokat nie poinformował jej o konieczności dokonania dodatkowej opłaty.
Jednocześnie wskazała, że sąd przesyłając odpis wyroku nie pouczył ją o konieczności uiszczenia wpisu. Oświadczyła także, iż cofa pełnomocnictwo udzielone adw. L. M. Wniosek skarżącej został przekazany przez Naczelny Sąd Administracyjny według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 3 sierpnia 2007r.
W dniu 9 sierpnia 2007r. WSA w Warszawie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 6 sierpnia 2007r. wezwał skarżącą do sprecyzowania, czy w/w wniosek należy traktować jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, czy też jako zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 11 lipca 2007r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia 18 sierpnia 2007r. skarżąca oświadczyła, iż jej wniosek dotyczy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 w zw. z art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt sądowych skarżąca w dniu 11 czerwca 2007r udzieliła adw. L. M. prowadzącej Kancelarię Adwokacką przy ul. [...] w O. ogólnego pełnomocnictwa do prowadzenia jej sprawy sygn.akt IV SA/Wa 345/05 Tego samego dnia (patrz załączona do akt sprawy koperta k-336) pełnomocnik skarżącej przesłał skargę kasacyjną, korzystając w tym zakresie, jak wynika z dokumentów załączonych do wniosku o przywrócenie terminu z pomocy skarżącej. Wbrew stanowisku strony skarżącej wobec okoliczności, iż w dacie dokonania w/w czynności strona skarżąca reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika, okoliczność, iż to skarżąca faktycznie dokonała nadania na poczcie przesyłki zawierającej skargę kasacyjną, nie ma wpływu na rozstrzygnięcie Sądu w zakresie odrzucenie skargi kasacyjnej jako nieopłaconej. W przypadku bowiem gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, to obowiązkiem pełnomocnika jest zadbanie o terminowe i rzetelne wykonanie powierzonej mu przez skarżącą sprawy.
Adwokat powinien zatem mieć świadomość wagi terminowego dokonania określonych czynności procesowych (w tym uiszczenia należnego wpisu sądowego). Tym samym osoba działająca przez pełnomocnika działa w taki sposób jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy. Skarżącego natomiast obciąża odpowiedzialność związana z wyborem jednostki, której zleciła pomoc prawną, tym samym obciążają go skutki działań prawnych i zaniechań wybranego przez siebie pełnomocnika.
Niezależnie jednak od okoliczności podniesionych przez skarżącą w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu uiszczenia wpisu, należy wskazać, iż obowiązkiem Sądu dokonującego oceny takiego wniosku, jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy wniosek spełnia wymogi formalne i procesowe w tym, czy nie jest spóźniony, albo niedopuszczalny.
Jak wskazano na wstępie wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a). Wskazać zatem należy, iż jeżeli strona reprezentowana jest przez pełnomocnika procesowego, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie termin ten liczy się od daty, gdy pełnomocnik dowiedział się o uchybieniu terminu i mógł dokonać zamierzonej czynności procesowej. Bez znaczenia natomiast dla obliczenia terminu, jest data w której sama strona dowiedziała się o uchybieniu i mogła dokonać czynności (por. postanowienie SN z dnia 10 września 1971r., I CZ 138/71, OSPiKA 1972, nr 3, poz. 50).
Jak wynika z akt sprawy postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej wobec jej nieopłacenia zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 lipca 2007r. A zatem siedmiodniowy termin do wniesienia przez skarżącą stosownego wniosku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jako sądu w którym czynność (uiszczenie wpisu) miała być dokonana, upłynął w dniu 26 lipca 2007r. Tymczasem jak wynika z akt sprawy wniosek został nadany przez skarżącą z uchybieniem w/w terminu, bowiem w dniu 27 lipca 2007r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) ponadto skarżąca przesłała wniosek do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który z przekazał go według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 3 sierpnia 2007r.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 88 p.p.s.a zobowiązany był odrzucić wniosek skarżącej jako spóźniony.