Uzasadnienie
W dniu 29 marca 2012 r. Rada Gminy S. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. dla fragmentów wsi Z. B. S., działając na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), zwanej dalej "u. s. g.", wezwała Radę Gminy S. do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego powyższą uchwałą.
Rada Gminy S. uchwałą z dnia [...] listopada 2012 r., doręczoną B. S. w dniu 7 grudnia 2012 r., udzieliła odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Skarżąca w dniu 29 grudnia 2012 r. nadała skargę na przedmiotową uchwałę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w dniu 14 stycznia 2013 r. nadał ją do organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na wniesienie jej po terminie określonym przez art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.".
Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w uchwale 7 sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, opubl. w ONSAiWSA z 2007 r. nr 3, poz. 60.
Zgodnie art. 53 § 2 P.p.s.a w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Przepis art. 52 P.p.s.a wprowadza zasadę, według której wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia na etapie postępowania przed organami administracji publicznej, jeżeli ustawa przewiduje takie środki w sprawie będącej przedmiotem skargi, a jeżeli środki zaskarżenia nie są przewidziane, wniesienie skargi jest dopuszczalne po uprzednim (przed wniesieniem skargi) wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa.
Stosownie do art. 52 § 3 P.p.s.a jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie natomiast z art. 52 § 4 P.p.s.a. w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, a termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. Tymi innymi aktami w rozumieniu tego przepisu są z pewnością akty wymienione w art. 3 § 2 pkt 5-7 P.p.s.a., a więc także akty organów jednostek samorządu terytorialnego, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a., do których należą uchwały rad gmin.
Powyższe oznacza, że użyte w art. 53 § 2 P.p.s.a. określenie "w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4", obejmuje także akty organów jednostek samorządu terytorialnego, a więc terminy wniesienia skargi, o których mowa w art. 53 § 2 P.p.s.a., mają zastosowanie w przypadku wnoszenia skargi na akty organów jednostek samorządu terytorialnego (m. in. uchwałę rady gminy).
Stosownie do art. 101 ust. 1 u. s. g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Wniesienie skargi na podstawie art. 101 ust. 1 u. s. g. na uchwałę organu gminy u. s. g. uzależnia od bezskutecznego wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. O bezskuteczności tego wezwania można mówić zarówno wówczas, gdy organ nie uwzględnił wezwania i to stanowisko przedstawił w odpowiedzi na wezwanie, jak i wtedy, gdy właściwy organ gminy nie zajął stanowiska w sprawie wezwania i nie udzielił odpowiedzi skarżącemu.
W niniejszej sprawie mamy do czynienia z pierwszą z powyższych sytuacji. Rada Gminy S. udzieliła odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa uchwałą z dnia [...] listopada 2012 r., która została doręczona skarżącej w dniu 7 grudnia 2012 r. W związku z tym, zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a., skarżąca powinna wnieść skargę w terminie 30 dni od dnia doręczenia jej odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia, tj. do dnia 7 stycznia 2013 r.
Skarga co prawda została nadana w dniu 29 grudnia 2012 r. (datownik na kopercie, k. 65), jednakże data ta nie może zostać uznana za datę wniesienia skargi, gdyż skarga została nadana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a nie za pośrednictwem organu administracji publicznej.
Stosownie do obowiązującego w dniu wniesienia skargi brzmienia art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Zgodnie zaś z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. W tej sytuacji za datę wniesienia skargi należy uznać datę skierowania skargi do właściwego organu, co uczynił Sąd w dniu 14 stycznia 2013 r., to znaczy już po terminie do wniesienia skargi, który upłynął w dniu 7 stycznia 2013 r.
Należy bowiem mieć na uwadze, że od dnia 1 stycznia 2006 r. nie obowiązuje już szczególny przepis art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.), zgodnie z którym termin do wniesienia skargi był także zachowany w wypadku złożenia skargi w wojewódzkim sądzie administracyjnym lub nadania w urzędzie pocztowym na adres sądu - w terminie trzydziestu dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Skarga została więc wniesiona z uchybieniem terminu przewidzianego przez art. 53 § 2 P.p.s.a.
W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia zapadło na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.