Uzasadnienie
M. K. wniosła skargę na wymienioną w sentencji decyzję.
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2008 r. skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu (k. 19-19v). Pełnomocnikiem skarżącej z urzędu został adwokat P. K. (pełn. k. 38).
W pkt 1 wyroku z dnia 17 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, natomiast w pkt 2 wyroku przyznał ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz pełnomocnika skarżącej kwotę 240 zł oraz kwotę 52,80 zł stanowiącą równowartość podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Pełnomocnik skarżącej sporządził i wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wniósł o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały zapłacone oraz był obecny na rozprawie przed Sądem drugiej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 października 2009 r. oddalił skargę kasacyjną co do pkt 1 wyroku WSA w Warszawie, natomiast uchylił pkt 2 tego wyroku zaznaczając, że w przypadku, gdy wpis jest stosunkowy, dla obliczania wynagrodzenia pełnomocnika strony zastosowanie mają § 18 ust. 1 ppkt a oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przepisy te zawiera rozporządzenie.
W niniejszej sprawie rozpoznaniu podlegają wnioski pełnomocnika skarżącej o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zarówno w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie (w związku z uchyleniem pkt 2 wyroku z dnia 17 lipca 2008 r.) oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6. Stosownie natomiast do § 6 pkt 4 rozporządzenia stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 5.000 zł do 10.000 zł - 1.200 zł. W związku z tym, że w niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 5.998 zł, to stawka minimalna przysługująca pełnomocnikowi skarżącej wynosi 1.200 zł.
Jeżeli chodzi o wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed Sądem drugiej instancji, to stawki minimalne wynoszą, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, czyli w niniejszej sprawie 900 zł.
Ponadto § 2 ust. 3 rozporządzenia stanowi, że w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Usługi prawnicze świadczone z urzędu, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.), podlegają opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 22%, co w niniejszej sprawie wynosi łącznie 462 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 250 p. p. s. a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia.