Uzasadnienie
J. K. reprezentowany przez r. pr. A. S. wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta O. z dnia [...] czerwca 2002 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego w części działkę skarżącego o nr ew. [...] w obrębie [...] położonej przy ul. [...] w O., z przeznaczeniem tej działki pod drogę dojazdową dla innego właściciela sąsiedniej nieruchomości.
Organ wniósł o oddalenie skargi.
Na rozprawie w dniu 7 lipca 2010 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o nie stwierdzanie nieważności zaskarżonej uchwały tylko o stwierdzenie niezgodności jej z prawem w związku z art. 94 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zwanej dalej "ustawą". Podniósł, iż decyzją z dnia [...] listopada 1998 r. Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa nie wyraził zgody na przeznaczenie pod drogę dojazdową 0,029 ha gruntu leśnego, do zabudowanej działki przylegającej do działki leśnej nr [...] w obrębie [...] w O. Następnie decyzją z dnia [...] grudnia 1998 r. ten sam Minister wyraził zgodę m. in. na przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele nieleśne, tj. drogę dojazdową powierzchni 0,0724 ha gruntu leśnego lasu ochronnego własności prywatnej wchodzącego w skład działek nr [...] i [...], obrębu [...], w O. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 1998 r., zaś Minister Środowiska decyzją z [...] września 2009 r. (utrzymaną w mocy własną decyzją z dnia [...] października 2009 r.) odmówił wszczęcia postępowania w tej sprawie. Wyrokiem z dnia 13 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1896/09 uchylił obie ze wskazanych decyzji Ministra Środowiska.
W związku z powyższym pełnomocnik skarżącego wniósł o rozważenie kwestii zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie w związku z toczącym się postępowaniem o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia [...] grudnia 1998 r. Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi podnosząc, iż jego zdaniem brak jest podstaw do stwierdzenia niezgodności z prawem zaskarżonej uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo sygn. akt IV SA/Wa 347/10 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa" Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Co do zasady postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji w przedmiocie wyrażenia zgody na zmianę przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gruntów leśnych na cele nieleśne nie ma wpływu na możliwość wyeliminowania z obrotu prawnego uchwały rady gminy w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Jednakże należy mieć na uwadze następujące uwarunkowania niniejszej sprawy. Zgodnie z art. 101 ust 2 ustawy oraz poglądem orzecznictwa nie można wnieść skargi na uchwałę organu jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli w kwestii zgodności tej uchwały z prawem orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2008 r., sygn. akt I OSK 1117/08, Lex Nr 493899, czy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 marca 2010, sygn. akt II SA/Kr 326/10, Lex Nr 570427). Tak więc ewentualne oddalenie skargi w niniejszej sprawie zamknęłoby skarżącemu drogę do zakwestionowania uchwały Rady Miasta O. z dnia [...] czerwca 2002 r. nawet w przypadku późniejszego stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 1998 r. Ministra
Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa.
Należy przy tym zważyć, że decyzja o wyrażeniu zgody na zmianę przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gruntów leśnych na cele nieleśne ma zdecydowanie specyficzny charakter wynikający z usytuowania tej zgody w systemie prawa jako pewnego rodzaju instytucji stanowiącej konieczne ogniwo wstępne, aby gmina mogła zrealizować swoje zamierzenie planistyczne polegające na tym, że w akcie o charakterze prawa materialnego obowiązującym na ściśle określonym obszarze tej gminy, chce grunty leśne przeznaczyć na cele odmienne od ich dotychczasowego charakteru i przeznaczenia. Jest to w istocie akt swoim celem mocno zbliżony do wymaganej procesem legislacyjnym zgody innego, współdziałającego organu, na wydanie aktu normatywnego, lub też na zamieszczenie w nim pewnego rodzaju unormowań wiążących się z koniecznością współdziałania różnych wyspecjalizowanych organów (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2010 r., sygn. akt II OSK 329/09, niepubl.).
sygn. akt IV SĄ/Wa 347/10
Mając powyższe na względzie, zdaniem składu orzekającego, celowe jest zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu zakończenia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, gdyż zapadłe rozstrzygnięcie będzie miało znaczenie dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej uchwały.
W związku z powyższym, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.