Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] września 2006 r. Prezydent W., na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 ze zm.) odmówił zameldowania J. M. na pobyt czasowy w budynku przy ul. [...] w W. Organ wskazał, że J. M. nie zamieszkuje w tym budynku, co potwierdził wywiad policyjny, a także sama skarżąca. Art. 10 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych nie pozwala w tej sytuacji zameldować wnioskodawczyni pod wskazanym adresem.
W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca J. M. podniosła, że działka, na której znajduje się budynek [...], została zakupiona przez dziadków jej męża w 1943 r. Już wówczas znajdował się na niej przedmiotowy budynek. [...] Podniosła też, że przejęcie nieruchomości przez Spółdzielnię Mieszkaniową "M." było niezgodne z prawem. W konsekwencji niezgodne z prawem było też nabycie jej przez aktualnego właściciela, tj. B. S.A. Obecnie toczą się postępowania przed sądami, w tym o zasiedzenie nieruchomości, mające na celu przywrócenie własności nieruchomości. Ponownie wniosła o zameldowanie jej w budynku do czasu rozstrzygnięcia spraw sądowych.
Decyzją z [...] grudnia 2006 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji i powtórzył jego argumentację. W ocenie organu odwoławczego kwestia braku zamieszkiwania skarżącej w lokalu [...] jest bezsporna.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z [...] grudnia 2006 r. skarżąca ponownie wskazała na bezprawne przejęcie jej nieruchomości przez Spółdzielnię Mieszkaniową "M." oraz zbycie jej na rzecz B. S.A. Podkreśliła trwające nadal sprawy sądowe w przedmiocie zasiedzenia i stwierdzenia nieważności przejęcia nieruchomości przez te podmioty, bezprawne działania B. S.A. mające na celu zmuszenie jej do opuszczenia i zbycia budynku [...] i zamiar B. S.A. zburzenia budynku. Wskazała, że codziennie przychodzi karmić zwierzęta na tej posesji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i powtórzył swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie natomiast do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem materialnym i formalnym obowiązującym w dacie wydania takiej decyzji.
Skarga analizowana według powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 ze zm.), zwanej też dalej "ustawą", osoba, która przebywa w określonej miejscowości pod tym samym adresem dłużej niż trzy doby, jest obowiązana zameldować się na pobyt stały lub czasowy najpóźniej przed upływem czwartej doby, licząc od dnia przybycia. Do zameldowania konieczne jest więc spełnienie wymogu faktycznego pobytu w danej miejscowości pod tym samym adresem.
W ocenie Sądu zasadne jest stanowisko organów, iż skarżąca nie zamieszkiwała w chwili wydawania zaskarżonej decyzji przy ul. [...] w W. W sposób jednoznaczny wskazują na to zeznania przesłuchanych w sprawie świadków. Wskazuje na to także pismo Komisariatu Policji [...] z dnia [...] lipca 2006 r., potwierdzające dokonanie kontroli meldunkowej pod adresem [...] w W. Co więcej – także sama skarżąca w toku przesłuchania w postępowaniu administracyjnym przyznała, iż w budynku [...] nie zamieszkuje (przesłuchanie z dnia [...] września 2006 r.). Także w skardze do Sądu wskazała, że na ulicę [...] w W. przychodzi jedynie po to, aby dokarmiać zwierzęta. Po raz kolejny potwierdziła ten fakt na rozprawie w dniu 25 czerwca 2007 r. wskazując, że przy ul. [...] w W. zamieszkuje ponownie dopiero od [...] czerwca 2007 r.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie wskazuje na funkcję ewidencji ludności – jej celem jest jedynie rejestrowanie określonego stanu faktycznego, tj. pobytu danej osoby pod określonym adresem. Skarżąca niezasadnie zdaje się upatrywać w tej ewidencji funkcji potwierdzającej, bądź nawet kreującej jej uprawnienia właścicielskie do nieruchomości. Przypomnieć więc należy, że kwestie jej praw do nieruchomości przy ul. [...] w W., ważności umów, w ramach których nieruchomość ta zmieniała swojego właściciela, a także zasiedzenia jej przez skarżącą, nie mają w sprawie prawnego znaczenia. Jej zameldowanie bądź odmowa zameldowania pod tym adresem w żadnym stopniu nie wpłynie na jej ewentualne uprawnienia jako właścicielki nieruchomości.
Przypomnieć też należy zasadę, że sąd administracyjny kontroluje legalność zaskarżonej decyzji z punktu widzenia daty, w której została ona wydana. Skoro, jak sama skarżąca przyznaje, w dacie wydania zaskarżonej decyzji nie zamieszkiwała ona przy ul. [...] w W., to niezależnie od powodów braku tego zamieszkiwania organ meldunkowy nie mógł jej tam zameldować. Stan ten zmienił się jadnak w dniu [...] czerwca 2007 r., co stanowić może podstawę odrębnego żądania zameldowania jej pod tym adresem. Kwestia ta będzie jednak przedmiotem ewentualnego, odrębnego postępowania administracyjnego i – ewentualnie – sądowoadministracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 przywołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd skargę oddalił uznając, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem obowiązującym w dacie jej podjęcia.