Uzasadnienie
W piśmie z dnia 21 grudnia 2012 r. M. P., działając jako pełnomocnik [...] sp. z o.o. z siedzibą w W., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2012 r., którym utrzymano w mocy postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści.
W piśmie z dnia 21 lutego 2013 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do wykazania, że spełnia on przesłanki określone w art. 35 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwaną dalej Ppsa) do występowania w imieniu spółki jako pełnomocnik procesowy.
Wezwanie to zostało awizowane po raz pierwszy w dniu 26 lutego 2013 r. a po raz drugi w dniu 6 marca 2013 r. w konsekwencji czego na podstawie art. 73 Ppsa należało je uznać za skutecznie doręczone z dniem 12 marca 2013 r. Pozostało ono bez odpowiedzi.
Następnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 20 marca 2013 r., wezwano skarżącą spółkę do usunięcie braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi w siedzibie Sądu lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi przez osobę uprawnioną do reprezentacji skarżącej spółki, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy wezwanie to zostało awizowano po raz pierwszy w dniu 26 marca 2013 r. a po raz drugi w dniu 4 kwietnia 2013 r. w konsekwencji czego na podstawie art. 73 Ppsa należało je uznać za skutecznie doręczone z dniem 9 kwietnia 2013 r. Wezwanie to pozostało jednak bez odpowiedzi.
Należy również zauważyć, że w piśmie z dnia 19 kwietnia 2013 r. Sąd przesłał pełnomocnikowi skarżącego ponownie wezwanie do wykazania, że spełnia on przesłanki określone w art. 35 § 2 Ppsa do występowania w imieniu spółki jako pełnomocnik procesowy, jednak na inny adres – wskazany na kopercie, w której wniesiono skargę. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi dnia 24 kwietnia 2013 r., jednak i ono pozostało bez odpowiedzi.
W tej sytuacji, w rezultacie nieuzupełnienia braków formalnych skargi, należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa orzec jak w pkt 1 sentencji.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.