Uzasadnienie
H. J. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 22 maja 2009 r. oraz oświadczenia z dnia 3 lipca 2009 r. wynika, że skarżąca pozostaje w związku małżeńskim, jednakże samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe.
Jedynym źródłem jej utrzymania jest świadczenie emerytalne w miesięcznej wysokości 1.204,22 zł netto (dowód pocztowego przekazu pieniężnego z maja 2009 r.).
H. J. posiada nieruchomość rolną o powierzchni 1.100 m2 i dom o powierzchni 110 m2. Nie posiada wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych.
Wnioskodawczyni nie zna wysokości dochodu uzyskiwanego przez męża, który nie partycypuje w kosztach eksploatacji domu.
Skarżąca wydaje około 100 zł miesięcznie na zakup niezbędnych leków. Średnie, miesięczne koszty opłat za energię elektryczną i zapłaty podatku od nieruchomości wynoszą około 150 zł. Ze względu na brak środków wnioskodawczyni ogrzewa połowę domu. Jak wskazała, na dzień 20 maja 2009 r. zobowiązana była do zapłaty kwoty 903,37 zł za dostawę gazu.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na względzie wykazane w przedmiotowym wniosku stan majątkowy i możliwości płatnicze H. J. należy stwierdzić, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Miesięczne koszty opłat za energię elektryczną, zakupu leków oraz zapłaty podatku od nieruchomości wynoszą co najmniej 250 zł. Zestawiając podaną kwotę z kwotą dochodu osiąganego przez H. J. (1.204,22 zł netto) oraz mając na względzie aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie należy uznać, że skarżąca nie może poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.