Uzasadnienie
W dniu 11 stycznia 2010 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga M. Z. na decyzję Ministra Przemysłu i Handlu z dnia [...] czerwca 1996 r. znak: [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia Nr [...] Ministra Przemysłu i Handlu z dnia [...] grudnia 1948 r. o przejęciu przedsiębiorstwa na własność Państwa, w części dotyczącej przedsiębiorstwa pn. [...].
Zarządzeniem z dnia 9 marca 2010 r. wyznaczono w niniejszej sprawie termin rozprawy na dzień 12 kwietnia 2010 r. Jak wynika z akt sprawy zawiadomienie o terminie rozprawy skierowane do uczestnika postępowania- B. G. wróciło do Sądu z adnotacją urzędu pocztowego,,adresat zmarł".
Na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2010 r. stwierdzono, że w aktach sprawy znajduje się notatka służbowa z rozmowy telefonicznej przeprowadzonej w dniu 9 kwietnia 2010 r. z pracownikiem Urzędu Stanu Cywilnego Gminy G., w której ustalono, że B. G. urodzona w 1955 r. zmarła w dniu 23 stycznia 2010 r., nr aktu zgonu [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej: P.p.s.a.) Sąd zawiesi postępowanie z urzędu w razie śmierci strony z zastrzeżeniem § 3, w którym przewidziano, iż nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do spraw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego.
Tego rodzaju okoliczność nie zachodzi w niniejszej sprawie, bowiem przedmiot objęty skargą dotyczy praw dziedzicznych, co oznacza, że w razie śmierci strony w toku postępowania w miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni, a zatem na obecnym etapie postępowania istnieje obowiązek zawieszenia postępowania wynikający z art. 124 § 1 P.p.s.a. i ustalenia kręgu następców prawnych strony.
Skoro uczestnik postępowania- B. G. zmarła w dniu 23 stycznia 2010 r., czyli już po wszczęciu postępowania sądowoadministracyjnego, a Sąd nie posiada informacji na temat jej następców prawnych, na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.