Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r. odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., nakładającą obowiązek dostosowania wykonanego na działce nr [...] na terenie miejscowości S., gmina P. stawu o powierzchni 2000 m2 do przepisów ustawy Prawo wodne.
W uzasadnieniu decyzji Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej podał, iż staw będący przedmiotem pozwolenia wodnoprawnego znajduje się na działce nr [...], stanowiącej własność państwa J. Natomiast działka B. M. – nr [...] nie jest usytuowana w bezpośrednim sąsiedztwie działki [...]. Wobec tego organ stwierdził, iż F. M. nie jest władającym powierzchną ziemi znajdującej się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, a więc nie miał przymiotu strony w rozpoznawanej sprawie. Organ odwoławczy wskazał także, że organ I instancji przymiotu strony odmówił B. M., uzasadniając to tym, że jego działka nie jest usytuowana w sąsiedztwie spornego stawu. Jednak zdaniem organu II instancji nie zostało to w sposób jednoznaczny potwierdzone przez Wojewodę [...].
Wobec tego organ uznał, że nie można wykluczyć, iż B. M. rzeczywiście nie posiada przymiotu strony w postępowaniu, jednak kwestia ta nie ma znaczenia, bowiem w obrocie prawnym nie funkcjonuje już decyzja Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. nakładająca obowiązek dostosowania wykonanego na działce nr [...] na terenie miejscowości S., gmina P., stawu o powierzchni 2000 m2 do przepisów ustawy Prawo wodne. Decyzją z dnia [...] września 2006 r. Wojewoda [...] stwierdził bowiem jej nieważność z urzędu.
Na powyższą decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] grudnia 2008 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł B. M. W skardze zarzucił, że przyjęte przez Prezesa KZGW ustalenia, iż w dniu wydawania zaskarżonej decyzji nie istniała już w obrocie prawnym decyzja Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. oraz że złożenie wniosku o wznowienie postępowania nastąpiło po terminie, są błędne i nierzetelne. Ponadto wniósł o zwrot kosztów postępowania sądowego.
W odpowiedzi na skargę Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z dnia 23 stycznia 2007 r., sygn. II SA/Op 673/06 i kolejnym wyroku z dnia 3 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Op 430/07, nakazał Wojewodzie [...] ustalenie, czy pismo z dnia [...] czerwca 2006 r., zakwalifikowane przez organ jako odwołanie od decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., jest faktycznie odwołaniem czy podaniem o wznowienie postępowania.
Organ w wykonaniu wytycznych Sądu, pismem z dnia [...] marca 2008 r. wezwał B. M. i F. M. do precyzyjnego określenia żądania zawartego w piśmie z dnia [...] czerwca 2006 r. Pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. zainteresowani oświadczyli, iż ich pismo z dnia [...] czerwca 2006 r. należy traktować jako podanie o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2005 r.
Wobec takiego oświadczenia bezspornym jest, iż wnioskodawcy zażądali wznowienia postępowania i zgodnie z tak sformułowanym żądaniem organy oparły rozstrzygnięcie w sprawie. Wskazać należy, iż w aktach sprawy nie znajduje się jednak stanowisko wnioskodawców, na jaką konkretnie przesłankę wznowieniową się powołują, również organ nie podjął próby ustalenia tej przesłanki ograniczając się jedynie do ustalenia, kiedy wnioskodawcy dowiedzieli się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Również w uzasadnieniu decyzji nie wskazano, iż skarżący nie powołali konkretnej przesłanki wznowieniowej. W ocenie Sądu nie jest to jednak uchybienie, które wpłynęło na treść rozstrzygnięcia.
Zgodnie z art. 149 § 1 Kpa wznowienie postępowania administracyjnego następuje w formie postanowienia. Jednak nie każdy wniosek o wznowienie postępowania powoduje automatycznie wydanie wspomnianego postanowienia. W art. 149 § 3 Kpa przewidziano bowiem możliwość odmowy wznowienia postępowania administracyjnego, o czym rozstrzyga się w formie decyzji. Przywołany przepis nie podaje przesłanek, które obligują organ do wydania takiej decyzji. W doktrynie przyjmuje się natomiast, iż decyzja o odmowie wznowienia postępowania może być wydana z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych albo gdy uchybiono wymogom formalnym. Z pewnością do negatywnych przesłanek wznowieniowych należy zaliczyć brak istnienia w obrocie prawnym decyzji, której żąda się wznowienia. Trudno wyobrazić sobie bowiem taką sytuację, by można było wzruszyć decyzję, która została skutecznie wyeliminowana z obrotu. Skoro decyzja zostaje wyeliminowana, to przestaje istnieć przedmiot żądania wnioskodawcy co do wznowienia postępowania.
Innymi słowy, skoro ostateczną decyzją uprawnionego organu wyeliminowano z obrotu prawnego orzeczenie, co do którego obecnie strona żąda wznowienia postępowania, to niedopuszczalne jest jego wznowienie.
Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Decyzja Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., w odniesieniu do której wznowienia postępowania zażądali B. M. i F. M., została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 2006 r. Należy przy tym podnieść, iż z akt sprawy nie wynika, by decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 2006 r. została uchylona. O stwierdzeniu nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r. skarżący wiedział, ponieważ na okoliczność tę wskazali m.in. Wojewoda [...] w decyzji z dnia [...] lipca 2007 r., Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej w decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r., a także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyrokach z dnia 3 grudnia 2007 r. oraz z dnia 23 stycznia 2007 r. Ponadto obecny na rozprawie skarżący przyznał, iż wie o tym, że stwierdzono nieważność przedmiotowej decyzji Starosty [...].
Wobec tego z uwagi na brak w obrocie prawnym decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. koniecznym było orzeczenie o odmowie wznowienia postępowania. Zatem decyzje organów orzekających w sprawie są prawidłowe i zgodne z prawem. Również Sąd działając z urzędu nie dopatrzył się innych naruszeń prawa powodujących konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Wniosek skarżącego o zwrot kosztów postępowania nie mógł zostać uwzględniony bowiem zgodnie z art. 200 cyt. ustawy, jedynie w przypadku uwzględnienia skargi przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania.