Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców orzekającą o rozpatrzeniu wniosku jako oczywiście bezzasadny, odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz stwierdzeniu, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany.
W skardze wniesiono o wstrzymanie "obowiązku opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, o którym mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wniosek o wstrzymanie "obowiązku opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej" Sąd uznał za wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ nie zawiera ona orzeczenia o wydaleniu Skarżącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że nie może on zostać wydalony na jej podstawie. Jego wydalenie może nastąpić dopiero wskutek przymusowego wykonania decyzji zobowiązującej do powrotu. Strona może wnieść o wstrzymanie wykonania decyzji zobowiązującej do powrotu w postępowaniu odwoławczym albo w postępowaniu ze skargi na tą decyzję do sądu administracyjnego (art. 331 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach; Dz. U. z 2013 r., poz. 1650 ze zm.).
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.