Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia (...) grudnia 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a., utrzymało w mocy swoje postanowienie z dnia (...) listopada 2007 r., którym na zasadzie art. 113 K.p.a. sprostowano oczywistą omyłkę pisarską w decyzji Kolegium z dnia (...) października 2007 r. w przedmiocie warunków zabudowy terenu.
Sprostowanie treści decyzji polegało na zastąpieniu w jednym miejscu brzmienia nazwiska ("K." na "S."). Uzasadniając zaskarżone orzeczenie wskazano, iż zostało ono wydane w związku z wniesieniem środków odwoławczych przez p. L.S., przy czym podnoszone przez niego zarzuty nie mogą być uwzględnione gdyż nie dotyczą meritum rozstrzygnięcia, tj. sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej.
W skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego p. L. S. wskazał, iż kwestionuje prawa do gruntu inwestora, w odniesieniu do nieruchomości, której dotyczyła decyzja z dnia (...) października 2007 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
W piśmie (k.38-39) uczestnicy postępowania zawarli polemikę ze stanowiskiem Skarżącego odnośnie kwestii związanych z prawami do gruntu.
W trakcie rozprawy Skarżący oświadczył, iż nie kwestionuje sprawy zmiany nazwiska lecz kwestie związane z wydaniem decyzji o warunkach zabudowy. Wniósł o zwrot kosztów postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie z przyczyn w niej podniesionych. Sąd, w związku z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w wyniku wniesienia przez Skarżącego pisma, które wpłynęło do organu w dniu 30 listopada 2007 r. (co wynika ze stosownej prezentaty) zatytułowanego "odwołanie". W piśmie tym Skarżący, nawiązując do treści postanowienia z dnia (...) listopada 2007 r. w przedmiocie sprostowania oczywistych błędów, ubolewa, iż organ jedynie w tak ograniczonym zakresie zweryfikował swoją decyzję wobec jej szerszej, w ocenie Strony, wadliwości, na co zwracano uwagę we wcześniejszych wystąpieniach. Skarżący przywołał okoliczności związane ze stanem własności gruntów.
Należy zauważyć, iż pismo zostało wniesione do organu w dniu 27 października 2007 r., przy czym ostateczna decyzja w przedmiocie warunków zabudowy, której treść zakwestionowano w piśmie została doręczone Skarżącemu w dniu 14 listopada 2007 r. Pismo wpłynęło więc w terminie do wniesienia na ostateczną decyzję w przedmiocie warunków zabudowy skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – art. 53 § 1 i 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W takim stanie sprawy – wobec rozbieżności pomiędzy tytułem pisma a jego treścią - organ administracji w myśl art. 9 K.p.a. zobligowany był do zwrócenia się do strony o wyjaśnienie odnośnie intencji, z jaką pismo zostało wniesione. Nie ustalenie tej kwestii mogło prowadzić do wydania zaskarżonego orzeczenia (w trybie ponownego rozpatrzenia sprawy) pomimo nie wniesienia stosownych środków odwoławczych (obecnie Skarżący oświadczył, iż nie było jego intencją kwestionowanie postanowienia z dnia (...) listopada 2007 r. – k. 41). Nie wyjaśnienie wskazanych kwestii oznacza, iż orzeczenie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa procesowego w zakresie obowiązku właściwego wyjaśnienia istotnych kwestii (art. 7 i 77 § 1 K.p.a.). Uchybienie to, jak wskazano, mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
W związku z zakresem orzekania w niniejszej sprawie (kwestia legalności orzeczenia w przedmiocie sprostowania oczywistego błędu) pozostają poza zakresem orzekania podnoszone kwestie związane z prawami do gruntu, gdzie ma być realizowane przedsięwzięcie.
Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów orzeczono na zasadzie art. 200 ustawy.
Rozpatrując ponownie sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzeknie mając na uwadze treść oświadczenia złożonego przez skarżącego przed Sądem w niniejszej sprawie.