Uzasadnienie
K.G. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Wniosek ten złożył w sprawie o sygn.
IV SA/Wa 359/08.
O przyznaniu prawa pomocy mają decydować według skarżącego następujące względy:
Wnioskodawca jest osobą bezrobotną, utrzymuje się z pomocy społecznej. Nie posiada żadnych przedmiotów wartościowych ani oszczędności. Prowadzi samodzielne, jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jak oświadczył, żyje skromnie, gdyż uzyskiwane dochody nie zapewniają mu minimum socjalnego.
Zważono, co następuje:
Wniosek skarżącego dotyczy obu instytucji prawa pomocy tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Ze względu na tak określone granice wniosku, powinien on udowodnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Zobowiązuje go do tego przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Stan majątkowy, dochodowy i rodzinny skarżącego opisany przez niego we wniosku PPF zobowiązuje Sąd do przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym przez stronę zakresie. K.G. udowodnił bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Dochód skarżącego jest zbyt niski aby mógł służyć do sfinansowania, w najmniejszym nawet zakresie, kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów za czynności zastępstwa procesowego. Poniesienie tych ciężarów przez stronę nie jest obecnie możliwe. W tej sytuacji odmowa prawa pomocy mogłaby spowodować naruszenie konstytucyjnego prawa do sądu.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o przepis art. 245 § 2 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Rozstrzygniecie to oznacza, że skarżący będzie zwolniony od obowiązku ponoszenia związanych ze sprawą kosztów sądowych. Koszty ustanowienia fachowego pełnomocnika zostaną pokryte ze środków publicznych.