Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w J. wniesione na postanowienie z dnia 7 stycznia 2016 r. w sprawie ze skargi wymienionej Spółki na działania Kancelarii Sejmu.
W piśmie z dnia 20 marca 2016 r., nadesłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej, skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 8 marca 2016 r.
Zarządzeniem z dnia 31 marca 2016 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez podpisanie zażalenia oraz nadesłanie jednego odpisu zażalenia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 7 kwietnia 2016 r.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca nadesłała za pośrednictwem poczty elektronicznej pismo z dnia 8 kwietnia 2016 r., w którym stwierdziła, że zażalenie zostało podpisane elektronicznie zgodnie z obowiązującymi ustawami, zaś wezwanie do uzupełnienia braków jest bezzasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zażalenie podlega odrzuceniu, ponieważ nie zostało podpisane własnoręcznie przez żalącego się.
Zgodnie z treścią art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Należy do nich – jak stanowi art. 46 § 1 pkt 4 tej ustawy – podpis strony. Brak podpisu strony jest brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie biegu zażaleniu i powoduje jego odrzucenie, stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 46 § 1 pkt 4 powołanej ustawy.
W niniejszej sprawie w zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych zażalenia, tj. nie podpisała zażalenia, jak również nie nadesłała odpisu zażalenia, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi.
Odnosząc się do argumentacji skarżącej, należy ponownie wskazać, że zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r. poz. 262 z późn. zm.), bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany przy pomocy kwalifikowanego certyfikatu wywołuje skutki prawne określone ustawą, jeżeli został złożony w okresie ważności tego certyfikatu. Powyższy przepis wskazuje ustawę, przez co należy rozumieć ustawy szczególne, dopuszczające możliwość posługiwania się podpisem elektronicznym w określonych sytuacjach, ponieważ w polskim systemie prawa nie ma przepisu generalnie zrównującego skutki prawne podpisu elektronicznego i podpisu własnoręcznego.
Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 12 maja 2014 r., sygn. I OPS 10/13 (dostępna na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) "w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej." Uchwała ta, jako uchwała abstrakcyjna, ma pośrednią moc wiążącą polegającą na tym, że zajęte w jej treści stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych do chwili, w której nastąpi zmiana tego stanowiska.
Dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 969/12, dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W odniesieniu do braku formalnego zażalenia w zakresie odpisu zażalenia należy wyjaśnić, że zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów pisma jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie mu prawidłowego biegu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 194 § 3 i art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.