Uzasadnienie
S. E. i A. T. - działające przez pełnomocnika będącego adwokatem - wniosły skargę na decyzję Ministra Gospodarki z [...] października 2009r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia.
Stosownie do art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a., od pisma wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Opłatę sądową (wpis) uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu (art. 219 § 2 P.p.s.a.), przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego takiej opłacie (art. 219 § 1 P.p.s.a.).
Pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone - zgodnie z art. 221 P.p.s.a. - pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W przedmiotowej sprawie skarga objęta była wpisem stałym w wysokości 200 zł (§ 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 221, poz. 2139, ze zm.) i została wniesiona przez adwokata. Niemniej jednak profesjonalny pełnomocnik w terminie do wniesienia skargi nie uiścił należnego wpisu. Zadość obowiązkowi uiszczenia należnej opłaty sądowej od skargi nie czyni naklejenie na skardze znaków opłaty sądowej w kwocie 200 zł, bowiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym - jak to wynika z treści cytowanego wyżej art. 219 § 2 P.p.s.a. - nie przewiduje się takiej formy uiszczania opłat sądowych.
W tym stanie rzeczy - na mocy art. 221 P.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji.