Uzasadnienie
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2010 r. umarzającą postępowanie administracyjne w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości uregulowanej w KW Nr [...] z nieruchomościami graniczącymi z nią od strony wschodniej i południowej, w części dotyczącej nieruchomości uregulowanej w KW Nr [...] położonej w W. Na podstawie zebranego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego, ustalono następujący stan faktyczny:
Instytut [...] w W. (zwany dalej skarżącym) wystąpił w dniu [...] października 2009 r. o dokonanie rozgraniczenia nieruchomości uregulowanej w KW Nr [...] (działki ewid. nr [...] z obrębu [...], położone przy ul. [...], nr [...] z obrębu [...] zajęte pod ulicę [...]; nr [...] z obrębu [...] i nr [...] z obrębu [...] stanowiące tzw. [...]) z nieruchomościami graniczącymi z nią od strony wschodniej i południowej.
Prezydent W. decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości zainicjowane ww. wnioskiem, w części dotyczącej nieruchomości uregulowanej w KW Nr [...] położonej w W. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji podniósł m. in., iż nieruchomość skarżącego uregulowana w KW Nr [...] nie graniczy z nieruchomością uregulowaną w KW Nr [...]. Brak podstaw faktycznych i prawnych do przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego obligował organ do umorzenia postępowania.
Odwołanie od ww. decyzji wniósł Instytut [...] w W. Wskazał, iż wydanie tego rodzaju rozstrzygnięcia przesądza de facto o przebiegu określonej granicy, bez uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego.
Decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Uzasadniając wydaną przez siebie decyzję Kolegium wskazało, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 ze zm.) rozgraniczenie nieruchomości ma wyłącznie na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów. Przy czym, rozgraniczeniu podlegają bądź wszystkie, bądź niektóre tylko granice danej nieruchomości, z przyległymi (sąsiadującymi) nieruchomościami lub innymi gruntami (art. 29 ust. 1 i 2 ww. ustawy). Organ odwoławczy dodał, iż organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie dowodowe mające na celu ustalenie, z jaką nieruchomością, nieruchomość skarżącego częściowo graniczy od strony wschodniej i południowej. W szczególności na mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2006r., Nr [...] stwierdzono nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę W. prawa własności działki ewidencyjnej nr [..] z obrębu [...] o pow. 0,0064 ha (tj. działki zajętej pod drogę), stanowiącą część nieruchomości uregulowanej w księdze wieczystej KW Nr [...].
Następnie przedmiotową działkę gruntu (nr [...] z obrębu [...] o pow. 0,0064 ha) odłączono (wydzielono) z dotychczasowej księgi wieczystej i urządzono dla niej w dniu [...] października 2007 r. nową księgę wieczystą KW Nr [...]. Tym samym nieruchomość będąca własnością skarżącego uregulowana w KW Nr [...] przestała graniczyć z nieruchomością uregulowaną w KW Nr [...]. Wobec powyższego, Kolegium uznało, iż postępowanie rozgraniczeniowe w tej części jest bezprzedmiotowe.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wniósł Instytut [...] w W. zaskarżając w całości ww. rozstrzygnięcie i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2010 r.
Zaskarżonym decyzjom zarzucił naruszenie:
- 1. art. 61 § 1 K.p.a. - ponieważ nie doszło do wszczęcia postępowania administracyjnego stricte w przedmiocie rozstrzygnięcia (brak stosownego wniosku skarżącego lub zawiadomienia o wszczęciu postępowania z urzędu). W ocenie skarżącego granica nieruchomości [...] koliduje między innymi z KW [...]. Skoro nieruchomości te w jakimś zakresie zachodzą na siebie - sprawę należy wyjaśnić w toku postępowania. Nie stoi temu na przeszkodzie podniesiona przez organy administracyjne okoliczność, że z nieruchomości KW [...] wydzielono pasek ziemi do KW [...] i że ta nowa nieruchomość rozdzieliła dwie wcześniejsze. W toku postępowania może się bowiem okazać, że nową nieruchomość [...] wydzielono w istocie nie z KW [...] lecz z nieruchomości [...]. Skarżący podkreślił, iż najważniejsze jest to, iż granice tej ostatniej nie zostały skorygowane, nie powiadomiony został także jej właściciel;
2.przepisów postępowania, a w szczególności:
- a) art. 31 ust.1 ustawy Prawo geodezyjne poprzez:
- - nie wskazanie geodety upoważnionego do ustalenia przebiegu granic i
- - wydanie decyzji częściowo rozstrzygającej sprawę co do istoty, bez uprzedniego ustalenia przebiegu granic nieruchomości przez upoważnionego geodetę;
- b) art. 31 ust. 4 ustawy Prawo geodezyjne poprzez nie podjęcie działań zmierzających do zawarcia ugody;
- c) art. 32 ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne poprzez nie wykonanie czynności ustalenia przebiegu granic oraz nie sporządzenie protokołu granicznego lub aktu ugody;
- d) art. 33 ust. 1 i 2 ustawy Prawo geodezyjne poprzez wydanie decyzji częściowej w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości:
- - bez przeprowadzenia próby ugodowej lub zgodnego oświadczenia stron;
- - bez dokonywania jakichkolwiek czynności przez upoważnionego geodetę;
- - bez włączenia dokumentacji do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego;
- e) art. 34 ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne poprzez:
- - bezpodstawne umorzenie postępowania administracyjnego i nie przekazanie sprawy właściwemu sądowi.
Skarżący podkreślił również, iż organy administracji pominęły okoliczność, że zebrane dowody, w szczególności wskazane przez skarżącego mapy, wskazują na istotne rozbieżności w przebiegu granic nieruchomości według stanu ujawnionego w ewidencji gruntów i księgach wieczystych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane kryteria, doszedł do przekonania, iż skarga Instytutu [...] w W. nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2010 r. umarzającą postępowanie administracyjne w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości uregulowanej w KW Nr [...] z nieruchomościami graniczącymi z nią od strony wschodniej i południowej, w części dotyczącej nieruchomości uregulowanej w KW Nr [...] położonej w W., z uwagi na brak wspólnej granicy.
Mając na uwadze obowiązujące przepisy oraz ustalony w sprawie stan faktycznych w ocenie Sądu orzekające w sprawie organy nie naruszyły prawa umarzając postępowanie w przedmiotowej sprawie.
Stosownie do treści art. 29 ust 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 ze zm.) rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów. Przy czym, rozgraniczeniu podlegają bądź wszystkie, bądź niektóre tylko granice danej nieruchomości, z przyległymi (sąsiadującymi) nieruchomościami lub innymi gruntami (art. 29 ust. 2 ww. ustawy).
Jak wynika z akt orzekające w sprawie organy przeprowadził postępowanie dowodowe mające na celu ustalenie, z jaką nieruchomością, nieruchomość skarżącego częściowo graniczy od strony wschodniej i południowej. Ustalono m.in. iż na mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2006 r., Nr [...] stwierdzono nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę W. prawa własności działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] o pow. 0,0064 ha (tj. działki zajętej pod drogę), stanowiącą część nieruchomości uregulowanej w księdze wieczystej KW Nr [...].
Następnie przedmiotową działkę gruntu (nr [...] z obrębu [...] o pow. 0,0064 ha) odłączono (wydzielono) z dotychczasowej księgi wieczystej i urządzono dla niej w dniu [...] października 2007 r. nową księgę wieczystą KW Nr [...]. Tym samym nieruchomość będąca własnością skarżącego uregulowana w KW Nr [...] przestała graniczyć z nieruchomością uregulowaną w KW Nr [...].
Zdaniem Sądu w świetle powyższych ustaleń zarówno Prezydent W. jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie uznały, iż postępowanie rozgraniczeniowe w tej części jest bezprzedmiotowe.
Za niezasadny uznać należy zarzut, iż w sprawie nie zostało wszczęte postępowanie. Stosownie do treści art. 30 ust, 1 i 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne postępowanie rozgraniczeniowe prowadzi się z urzędu lub na wniosek. W przedmiotowej sprawie postępowanie wszczęte zostało na wniosek skarżącego Instytutu z dnia [...] października 2009r (data wpływu do organu). Jednocześnie wobec umorzenia postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego, za bezpodstawne uznać należy kolejne zarzuty skargi związane z procedurą rozgraniczenia nieruchomości.
Na marginesie zauważyć należy, iż strona skarżąca mimo, iż w skardze zarzucała organom zaniechanie wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego jednocześnie oświadcza, że nie ma sporu co do przebiegu granic w terenie, a problem dotyczy rozbieżności pomiędzy zapisami w aktach notarialnych, ewidencji gruntów i księgach wieczystych prowadzonych dla poszczególnych nieruchomości (wniosek z dnia [...] października 2009r., protokół z rozprawy z dnia [...] marca 2011r.).
Wobec powyższego Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.