Uzasadnienie
B. S. i M. S. w piśmie z dnia [...] grudnia 2016 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na zarządzenie Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...].
Zaskarżonym zarządzeniem organ administracji odmówił uwzględnienia wystosowanego przez skarżących wezwania do usunięcia naruszenia uprawnienia zarządzeniem Prezydenta [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...]w sprawie rozpatrzenia uwag wniesionych do wyłożonego do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]" w P..
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie.
W piśmie z dnia [...] lutego 2017 r. skarżący cofnęli skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r, poz. 718 ze zm.
- – dalej powoływanej jako ppsa) sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn (niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5 - przyp. Sądu) niedopuszczalne.
Zarządzenie prezydenta miasta w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa zarządzeniem o nieuwzględnieniu uwag dotyczących projektu planu miejscowego nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a skarga B. S.i M.S.podlega odrzuceniu.
Po pierwsze, w świetle jednoznacznej treści art. 7 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r., poz. 778 ze zm.) rozstrzygnięcia prezydenta miasta o nieuwzględnieniu uwag dotyczących projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Po drugie, nawet gdyby – hipotetycznie – skarga do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie (zarządzenie) prezydenta miasta w przedmiocie rozpatrzenia uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego była dopuszczalna, to nie byłaby dopuszczalna skarga na zarządzenie stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia uprawnienia.
Zgodnie z art. 53 § 1 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie natomiast do treści art. 53 § 3 zd. 1 ppsa, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Wedle zaś art. 53 § 4 zd. 1 ppsa w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.
Obowiązek poprzedzenia skargi do sądu administracyjnego wezwaniem do usunięcia naruszenia potwierdza również art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
Odpowiedź organu administracji na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ma charakter procesowy i nie reguluje spraw z zakresu administracji publicznej. Stanowi element procedury, której wyczerpanie jest konieczne dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na określony akt (lub czynność) – oczywiście o ile skarga na ten akt (lub czynność) jest co do zasady dopuszczalna. Dlatego odpowiedź organu administracji na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Mając na uwadze, że skarżący w piśmie z dnia 9 lutego 2017 r. cofnęli skargę, należy stwierdzić, że zgodnie z art. 60 skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie przedmiotowej skargi należało uznać za niedopuszczalne, ponieważ zmierza do obejścia powołanych wyżej przepisów, zgodnie z którymi skarga ta podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.