Uzasadnienie
A. A. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (zwolnienie od opłat i wydatków sądowych) w sprawie z jego skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2014 r. (nr [...]).
Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący przebywa w Polsce od 2002r. Utrzymuje się z drobnych prac dorywczych w zamian za mieszkanie i wyżywienie; nie podsiada żadnego majątku ani oszczędności.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek strony skarżącej dotyczy wyłącznie zwolnienia od kosztów sądowych. W związku z tym powinien on udowodnić, że poniesienie kosztów sądowych w postaci opłat sądowych i wydatków sądowych, spowoduje znaczne obniżenie warunków egzystencji. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego.
W ocenie referendarza sądowego, skarżący nie jest w stanie ponieść związanych ze sprawą kosztów sadowych. Wnioskodawca ma co prawda zapewnione mieszkanie i wyżywienie, ale niewielki dochód z prac dorywczych musi mu wystarczyć do zaspokojenia innych, podstawowych potrzeb życiowych jak zakup ubrania, środków czystości itp. Nie można pominąć, że wpis sądowy od niniejszej skargi wynosi 300 zł., a więc nieco ponad połowę dochodu skarżącego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.