Uzasadnienie
R.W., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Sądu skargę na postanowienie Głównego Geodety Kraju z [...] października 2015 r. utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] sierpnia 2015 r. orzekające o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] kwietnia 2008 r.
W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez "wykonanie" aktu należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymaniu wykonania podlegają więc tylko takie akty, które wywołują skutki materialnoprawne przez przyznanie uprawnienia lub obowiązku, a których wykonanie wywołuje skutki prawne lub faktyczne trudne do odwrócenia lub których wykonanie powodowałoby wyrządzenie znacznej szkody (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 805/04, niepubl.).
Przedmiotem skargi jest postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie orzekające o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Postanowienia te nie wywołują skutków materialnoprawnych przez przyznanie uprawnienia lub obowiązku, stąd w ogóle nie kwalifikują się do wykonania, a wskutek tego - nie wymagają wykonania. Podnieść należy, że ewentualne wstrzymanie wykonania żądanych aktów nie zmieniłoby sytuacji prawnej Skarżącego w kontekście pozostawania w obrocie ostatecznej decyzji z 2008 r., której stwierdzenia nieważności domaga się strona.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.