Uzasadnienie
Skarżąca Gmina K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działania Burmistrza Miasta W. w zakresie realizowania ustawowego obowiązku tj. zapewnienia opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie, wynikających z ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002 ze zm.), naruszając interes prawny oraz majątkowy Gminy K. powodując również zagrożenie zdrowia publicznego.
Skarżąca zarzuciła Burmistrzowi naruszenie art. 11 i 11a ustawy o ochronie zwierząt, art. 3 ust 2 pkt 5 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008 ze zm.), jak również § 5 ust 1 i § 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 sierpnia 1998 r. w sprawie zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. 753), a także niewłaściwe realizowanie uchwały Rady Miejskiej w W. w zakresie nadzoru nad dalszym postępowaniem z wyłapanymi zwierzętami.
W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, iż Gmina W. zawarła umowę ze Stowarzyszeniem [...], o świadczenie usług w zakresie odławiania i zapewnienia opieki bezdomnym zwierzętom z terenu Gminy W. Tymczasem Stowarzyszenie [...], prowadzi w K. działalność noszącą znamiona działalności nadzorowanej (prowadzenie schroniska dla zwierząt), o czym Powiatowy Lekarz Weterynarii w W. powiadomił Komisariat Policji w T. (art. 77 pkt 1 i art. 85 ust 1 pkt 1 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt - Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342). Stowarzyszenie wyłapuje bezdomne psy ale nie przekazuje ich do schroniska dla zwierząt w myśl § 6 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 1998 r. Stowarzyszenie sprawuje opiekę nad tymi zwierzętami oraz oddaje te zwierzęta do adopcji czyli prowadzi samodzielnie działalność tożsamą z prowadzeniem schroniska dla zwierząt - działalność nadzorowaną.
W związku z ww sytuacją skarżąca wystąpiła do Burmistrza Miasta W. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa poprzez rozwiązanie umowy z ww Stowarzyszeniem oraz prawidłowe zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie, które okazało się bezskuteczne.
Skarżąca - na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz art. 101a w zw. z art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) wniosła więc o:
- - nakazanie Burmistrzowi W. właściwe realizowanie przepisów ww ustawy oraz rozporządzeń i uchwał Rady Miejskiej w zakresie wyłapywania bezdomnych zwierząt oraz rozstrzygania o dalszym postępowaniu z tymi zwierzętami, w tym rozwiązanie niezgodnej z prawem umowy zawartej ze Stowarzyszeniem [...],
- - zobowiązanie Gminy W. do solidarnego pokrycia ewentualnych kosztów Gminy K. związanych z likwidacją nielegalnego schroniska dla zwierząt.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Sąd zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem żądania zawarte w skardze Gminy K. nie mieszczą się w kognicji sądu administracyjnego.
Właściwość sądu administracyjnego określona jest przede wszystkim w art. 3 § 1, 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a. Przepis ten wskazuje, jakie akty i czynności organów administracji publicznej podlegają kontroli sądu administracyjnego.
W myśl powołanego przepisu sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Przepisem takim jest m. in. powołany w skardze art. 101a ustawy o samorządzie gminnym, w myśl którego przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich.
Przedstawiony przez skarżącą stan faktyczny, zarzuty skargi i jej żądanie wskazują, iż w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia ze sprawą podlegającą załatwieniu przez sąd administracyjny na podstawie któregokolwiek z ww przepisów.
Zauważyć bowiem należy, iż skarżąca kwestionuje w istocie legalność zawartej przez Burmistrza Miasta W. działającego w imieniu Gminy W. ze Stowarzyszeniem [...] umowy cywilnoprawnej na wykonywanie usług w zakresie odławiania i zapewnienia opieki bezdomnym zwierzętom z terenu Gminy W. Skarżąca wskazuje na bezprawność działań Stowarzyszenia na terenie gminy K., a także brak nadzoru nad działalnością Stowarzyszenia ze strony kontrahenta tj. Gminy W., co do prawidłowego wykonywania umowy. Sąd administracyjny nie jest jednak właściwy do rozstrzygania o legalności czy też ważności tejże umowy. Rozstrzygnięcie takie leży bowiem w kręgu zainteresowań prawa cywilnego.
Dodatkowo wyjaśnić należy, iż zapewnianie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie należy do zadań własnych gminy (art. 11 ust 1 ustawy o ochronie zwierząt). W wyniku nowelizacji ustawy o ochronie zwierząt (obowiązującej od 1 stycznia 2012 r.) obecnie przepisy tej ustawy wprost wskazują, iż zapewnianie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie jest bezwzględnym obowiązkiem gminy (przed nowelizacją brak takiego jednoznacznego wskazania).
Jednocześnie wyłapywanie bezdomnych zwierząt oraz rozstrzyganie o dalszym postępowaniu z tymi zwierzętami odbywa się wyłącznie na mocy uchwały rady gminy, o której mowa w art. 11a tej ustawy (art. 11 ust 3 ustawy o ochronie zwierząt). Z kolei z rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 sierpnia 1998 r. wydanego na podstawie art. 11 ust 2 ustawy o ochronie zwierząt, wynikają zasady i warunki, na podstawie których musi odbywać się wyłapywanie bezdomnych zwierząt.
Z powyższego wynika, iż to Rada Gminy jest inicjatorem podjęcia działań w zakresie opieki i wyłapywania bezdomnych zwierząt. Ustalony w sprawie stan faktyczny oraz argumentacja skarżącego przedstawiona w skardze wskazują, iż sprawa niniejsza może być oceniana jedynie w punktu widzenia przedmiotowych umów cywilonoprawnych zawartych przez Gminę W. reprezentowaną przez Burmistrza Miasta W. ze Stowarzyszeniem [...] o świadczenie usług w zakresie odławiania i zapewniania opieki bezdomnym zwierzętom z terenu Gminy W. Skoro tak to skargę Gminy K. na działanie Burmistrza Miasta W. w zakresie realizowania ustawowego obowiązku Gminy tj. zapewnienia opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie, wynikających z ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt jako niedopuszczalną należy odrzucić.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.