Uzasadnienie
S. R. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 1 czerwca 2017 r., a także z oświadczenia strony z dnia 27 marca 2017 r. wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z żoną (J. R.) i synem (P. R.). Trzyosobowa rodzina utrzymuje się z emerytury skarżącego w wysokości 1.223,21 zł miesięcznie, emerytury J. R. w wysokości 800,85 zł miesięcznie oraz renty i zasiłku pielęgnacyjnego P. R. w wysokości 1.063,59 zł miesięcznie. Majątek Państwa R. stanowi mieszkanie o powierzchni 45 m2 oraz działka rolna o powierzchni 0,64 ha, która nie jest użytkowana od 2012 roku.
S. R. wskazał, że czynsz za mieszkanie wynosi 579 zł, opłaty za energię elektryczną 120 zł, opłaty za gaz 60 zł, opłaty za telefony 80 zł, a wydatki na środki czystości 200 zł. Oświadczył, że zarówno on, jak i jego żona oraz syn, cierpią na liczne schorzenia. Syn jest osobą niepełnosprawną, wymagającą opieki. Koszty leczenia pochłaniają około 500 zł miesięcznie, natomiast koszty koniecznego używania i napraw dziewiętnastoletniego samochodu sięgają 400-500 zł. W związku z wydatkami na leczenie syna Państwo R. popadli w długi, które wynoszą w sumie około 33.000 zł.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Łączna wysokość dochodów osiąganych w gospodarstwie domowym prowadzonym przez skarżącego wspólnie z żoną i niepełnosprawnym synem wynosi 3.087,65 zł miesięcznie, co daje nieco ponad 1.000 zł na osobę.
Poza typowymi kosztami koniecznego utrzymania (czynsz za mieszkanie, opłaty za gaz, energię elektryczną, telefon i środki czystości), które pochłaniają ponad 1.000 zł miesięcznie, Państwo R. ponoszą dodatkowo wydatki związane z niepełnosprawnością syna i leczeniem. Koszty leczenia oraz koniecznego użytkowania i napraw samochodu wynoszą około 900 – 1.000 zł miesięcznie.
Biorąc przy tym pod uwagę aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, których wnioskodawca nie wymienił w przedstawionym zestawieniu, jak wyżywienie, czy ubranie, należy stwierdzić, że dochód uzyskiwany w trzyosobowym gospodarstwie domowym nie pozwala na wygospodarowanie dodatkowych środków z przeznaczeniem na inne cele niż konieczne utrzymanie. Co więcej, konieczność ponoszenia wydatków na leczenie niepełnosprawnego syna spowodowała, że rodzina jest zadłużona.
Uwzględniając powyższe, a ponadto biorąc pod uwagę, że Państwo R. nie mają oszczędności, ani majątku, który mógłby przynieść dodatkowy dochód, należy stwierdzić, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.