Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził uchybienie terminu do złożenia odwołania przez B. J. i Z. J. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1996 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w L. z dnia [...] września 1979 r. o przejęciu na rzecz Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego o pow. 23,13 ha położonego we wsiach: J. i C. Gm. L. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przedstawiono dotychczasowy stan faktyczny sprawy i stwierdzono, że B. J. otrzymała decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1996 r. w dniu 26 kwietnia 1996 r., natomiast Z. J. nie odebrała przesłanej decyzji. Oznacza to, iż czternastodniowy termin do złożenia odwołania - określony w art. 129 §3 kpa - upłynął z dniem 10 maja 1996 r., natomiast odwołanie obu skarżących złożone zostało dopiero w dniu 13 maja 1996 r., a więc po upływie wskazanego terminu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2009 r. B. J. i Z. J. zarzuciły naruszenie art. 35 §1 i art. 57 kpa poprzez trzynastoletnią zwłokę w rozpoznaniu sprawy i dowolne ustalenie, iż skarżące uchybiły terminowi do złożenia odwołania. Zarzucono również naruszenie interesu prawnego skarżących.
W uzasadnieniu skargi wskazano, iż trzynastoletnia zwłoka w rozpoznaniu sprawy nie znajduje żadnego uzasadnienia, i przez cały ten czas organ orzekający nie kwestionował terminowości złożenia odwołania. Ponadto, Z. J. nigdy nie odebrała decyzji z dnia [...] kwietnia 1996 r. ze względu na wysłanie jej pod adres, pod którym skarżąca nie zamieszkiwała, wskutek czego organ orzekający nie uwzględnił okresu awizacji przesyłki pocztowej. Licząc bowiem termin do złożenia odwołania z uwzględnieniem tego okresu, odwołanie Z. J. złożone zostało z zachowaniem ustawowego terminu.
W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie podtrzymując uzasadnienie zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga Z. J. zasługuje na uwzględnienie, natomiast skarga B. J. nie jest zasadna, dlatego podlega oddaleniu.
W rozpatrywanej sprawie organ orzekający ustalił, iż Z. J. nigdy nie otrzymała decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1996 r. Z
Sygn. akt IV SA/Wa 401/09 adnotacji na kopercie przesłanej do Z.J. - mającej zawierać powołaną decyzję - wynika, iż przesyłka ta była awizowana w dniu 26 kwietnia 1996 r., co według art. 44 (o treści obowiązującej w 1996 r.) oznacza domniemanie skutecznego doręczenia skarżącej tej przesyłki w dniu 2 maja 1996 r. Wskutek tego, czternastodniowy termin do złożenia odwołania przez Z. J. upłynął dopiero w dniu 16 maja 1996 r., dlatego złożenie przez nią odwołania w dniu 13 maja 1996 r. nie nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu. Z tego względu, zaskarżone postanowienie narusza art. 134 w zw. z art. 44 i art. 129 §2 kpa w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, skoro błędnie organ orzekający ustalił upływ terminu do złożenia odwołania przez Z. J. W odniesieniu natomiast do B. J. prawidłowo ustalono w zaskarżonym postanowieniu złożenie odwołania po upływie ustawowego terminu czternastu dni od dnia doręczenia jej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1996 r., skoro ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przez nią tej decyzji wynika, iż decyzja ta została jej doręczona w dniu 26 kwietnia 1996 r., wskutek czego ostatnim dniem czternastodniowego terminu do złożenia odwołania był dzień 10 maja 1996 r., odwołanie zostało zaś złożone w dniu 13 maja 1996 r.
Wbrew twierdzeniom skargi, długotrwałość (trzynastoletnia) rozpatrywania tej sprawy przez organ orzekający nie wyklucza ustawowej regulacji dotyczącej konieczności zachowania terminu do skutecznego złożenia odwołania. Jakkolwiek więc, trzynastoletni okres rozpatrywania sprawy budzi zrozumiałe rozczarowanie skarżącej co do rzetelności prowadzenia postępowania przez organ administracji, to jednak skarżącej przysługiwała prawna możliwość przeciwdziałania opieszałości organu w postaci skargi na jego bezczynność.
Z powyższych względów, wobec skargi Z. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), natomiast wobec skargi B. J. orzeczono na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O zwrocie kosztów postępowania na rzecz Z. J. orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.