Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 grudnia 2017 r. O. I., obywatel [...], reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2017 r. odmawiające zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej w [...] z dnia [...] maja 2017 r. o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 2 lutego 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 lutego 2018 r. Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przypadł zatem na 2 marca 2018 r.
Pomimo upływu zakreślonego terminu, pełnomocnik skarżącego nie nadesłał wymaganego pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.
Wskazać należy, że pełnomocnik już przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu strony, organu lub przedstawiciela ustawowego, ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. Gdyby intencją ustawodawcy było zwolnienie pełnomocnika skarżącego z przedkładania pełnomocnictwa w sytuacji, gdy znajduje się ono w aktach administracyjnych, to regulację taką niewątpliwie zawarłby w ustawie (por. postanowienie NSA z dnia 22 maja 2014 r. sygn. akt I FSK 490/14, Lex nr 1461271). Z tego względu, ewentualne powoływanie się w postępowaniu sądowoadministracyjnym na dokument pełnomocnictwa przedłożony w postępowaniu administracyjnym jest nieuprawnione w świetle jednoznacznej treści art. 37 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2013 r. sygn. akt II GZ 654/13, Lex nr 1432681).
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego pomimo wezwania nie nadesłał pełnomocnictwa uprawniającego do występowania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.