Uzasadnienie
W. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Z treści złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 13 marca 2014 r. oraz dołączonych do niego dokumentów źródłowych wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Źródła utrzymania dwuosobowej rodziny stanowią świadczenie emerytalne skarżącego w wysokości 2.069,00 zł miesięcznie oraz renta jego żony w wysokości 164,85 zł miesięcznie. Żona skarżącego przewlekle choruje, co wiąże się z koniecznością ponoszenia dodatkowych wydatków na konieczne leczenie. Wydatki z tego tytułu wnoszą ponad 360 zł miesięcznie.
Majątek W. K. stanowi dom o powierzchni 160 m2 i nieruchomość rolna o powierzchni 1,08 ha. Skarżący i jego żona nie mają wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dochód uzyskiwany ze świadczeń skarżącego i jego żony wynosi w sumie 2.233,85 zł miesięcznie, co daje niecałe 1.117 zł na osobę. Małżonkowie nie dysponują przy tym oszczędnościami, ani majątkiem, który mogliby zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków. Poza typowymi kosztami koniecznego utrzymania, jak koszty wyżywienia, ubrania, czy eksploatacji domu, zmuszeni są natomiast wydatkować ponad 360 zł miesięcznie na leczenie żony skarżącego.
W tej sytuacji, uwzględniając aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, należy stwierdzić, że skarżący nie jest w stanie poczynić oszczędności do granic zabezpieczenia konicznych kosztów utrzymania siebie i żony.
Przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie zostały więc spełnione.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.