Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] oraz W. Spółki Akcyjnej, uchyliło decyzję Zarządu W. z dnia [...] października 2011 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku biurowo-usługowego z garażem podziemnym i zjazdem na ul. [...], na dz. ew. nr [...] (budynek i garaż) i cz. dz. ew. nr [...] (zjazd) z obr. [...] na terenie przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji opisano dotychczasowy stan faktyczny sprawy wskazując m.in., że o wydanie decyzji o warunkach zabudowy wniósł Zarząd Mienia W. Organ odwoławczy wskazał na nieprawidłowe wyznaczenie obszaru analizowanego, jako zbyt małego, niespełniającego prawnego warunku wyznaczenia w odległości nie mniejszej, niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Zarzucono także brak zapewnienia przez organ pierwszej instancji udziału wszystkim stronom postępowania, tj. właścicielom niektórych z działek gruntu graniczących z terenem inwestycji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2012 r. W. S.A. zarzuciła nieuwzględnienie przez organ odwoławczy zarzutu odwołania o naruszeniu art. 26 §2 w zw. z art. 25 kpa, wobec czego wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w części jej uzasadnienia co do stwierdzenia, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy nadal może być rozpatrywana przez Prezydenta W. W niniejszej sprawie Prezydent W. jako organ gminy udziela sam sobie decyzji lokalizacyjnej, co jest niedopuszczalne.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując motywy zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Uzasadnienie decyzji administracyjnej służy wyjaśnieniu faktycznych i prawnych motywów rozstrzygnięcia zawartego w sentencji decyzji, dlatego nie jest możliwe uchylenie jedynie części uzasadnienia zaskarżonej decyzji, o co wniesiono w skardze. Sąd administracyjny nie jest jednak związany wnioskami skargi, co wynika z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270), dlatego skargę należało rozpatrzeć, jako wymierzoną wobec także rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji.
Decyzja ta jest prawidłowa, ponieważ słusznie organ odwoławczy wytknął organowi pierwszej instancji nieprawidłowe wyznaczenie obszaru analizowanego, jako naruszające wymagania określone w §3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1588), zwłaszcza ze względu na brak wskazania we wniosku inwestora, od której ulicy ma być zapewniony główny wjazd na teren inwestycji, jako determinujący uznanie tej strony terenu inwestycji za frontową wpływającą na wielkość wyznaczonego obszaru analizowanego. Prawidłowe wyznaczenie wielkości obszaru analizowanego rzutuje na ustalenie wszystkich wskaźników i parametrów zabudowy określonych w art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Wbrew zarzutowi skargi, Prezydent W. jest uprawniony do wydania w niniejszej sprawie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji realizowanej przez jednostkę organizacyjną Miasta W. Ogólnikowe wskazanie przez skarżącego na naruszenie art. 26 ust. 2 w zw. z art. 25 kpa nie zostało poparte jakąkolwiek analizą treści tych przepisów, lecz poprzestano na wyliczeniu wybranych orzeczeń sądów administracyjnych.
Za podstawę oceny prawnej zaskarżonej decyzji nie można jednak przyjmować orzeczeń sądów administracyjnych wydanych w innych sprawach, ponieważ orzeczenia te nie stanowią normy prawnej.
Prezydent W. - w myśl art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - jest uprawniony do wydawania decyzji o warunkach zabudowy. Wyłączenie organu administracji z wykonywania ustawowego obowiązku rozstrzygania sprawy o ustalenie warunków zabudowy może nastąpić jedynie w okolicznościach określonych w art. 25 §1 kpa, które to okoliczności nie zaistniały w rozpatrywanej sprawie. Nie wynika bowiem z akt, aby ustalenie warunków zabudowy dotyczyło interesów majątkowych kierownika organu administracji rozstrzygającego sprawę (tj. Prezydenta W. lub burmistrza S.) lub osób pozostających z tym kierownikiem w stosunkach określonych w art. 24 §1 pkt 2 i 3 kpa. Nie wynika również z akt, aby ustalenie warunków zabudowy dotyczyło interesów majątkowych osoby zajmującej stanowisko kierownicze w organie bezpośrednio wyższego stopnia (tj. w Samorządowym Kolegium Odwoławczy w W.) lub osób pozostających z nim w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3. Nie można zatem bez podstawy prawnej wykluczać określonego organu administracji z wykonywania ustawowego obowiązku wydawania decyzji o warunkach zabudowy tylko dlatego, iż decyzja ta może dotyczyć interesów majątkowych podmiotu publicznoprawnego, którego organ orzekający jest równocześnie ustawowo umocowanym reprezentantem.
Wydanie decyzji następuje bowiem na podstawie przepisów prawa, stanowiąc rozstrzygnięcie indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej, dlatego organ orzekający nie działa w tym przypadku, jako reprezentant jednostki samorządu terytorialnego, lecz jako organ ustawowo wyposażony w atrybut władzy administracyjnej.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.