Uzasadnienie
W dniu 29 października 2009r. J. S. i R. S. złożyli wnioski o dokonanie zmian w ewidencji gruntów i budynków odnośnie nieruchomości położonej przy ul. [...] w W., oznaczonej jako działki nr [...] i [...], w ten sposób, aby zamiast droga wpisać tereny mieszkaniowe.
Pismem z dnia [...] listopada 2009r. skierowanym do J. S. i R. S. Delegatura Biura Geodezji i Katastru Urzędu Miasta W. w Dzielnicy [...] poinformowała wnioskodawców, iż celem ewidencji gruntów i budynków jest stworzenie jednolitego dla kraju i systematycznie aktualizowanego zbioru informacji o gruntach, budynkach lokalach i ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Zmian przedmiotowych i podmiotowych dokonuje się na podstawie odpowiedniej dokumentacji geodezyjnej oraz prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych i innych aktów normatywnych. Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Dokumentem takim jest wykaz zmian danych ewidencyjnych przyjęty do zasobu geodezyjnego i kartograficznego potwierdzający zmianę użytków.
W dalszej części organ stwierdził, że w celu umożliwienia realizacji wniosków, prosi -zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - o dostarczenie wykonanego na zlecanie wnioskodawców przez uprawnioną jednostkę wykonawstwa geodezyjnego wykazu zmian danych ewidencyjnych zawierającego zmianę użytków gruntowych na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...] z obrębu [...].
W dniu 21 grudnia 2009r. skarżący złożyli odwołanie, zaskarżając to "pismo -decyzję" w całości.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 201 Or. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania złożonego przez J. S. i R. S. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ wywodził, że
IVSA/Wa 408/10 odwołanie przysługuje jedynie od decyzji administracyjnej. Dokument z dnia [...] listopada 2009r. nie jest decyzją administracyjną lecz pismem wyjaśniającym stronom zasady wprowadzania zmian w operacie ewidencyjnym. Pismo to nie jest rozstrzygnięciem, od którego zgodnie z art. 129 k.p.a. można wnieść odwołanie.
Z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia w ocenie organu należało stwierdzić niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od powyższego postanowienia wnieśli J. S. i R. S., zarzucając temu rozstrzygnięciu naruszenie prawa materialnego to jest art. 48 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez uznanie, że pismo z dnia [...] listopada 2009r. zawierające odmowę dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków nie jest decyzją i nie przysługuje od niego odwołanie.
Skarżący zarzucili również naruszenie:
- - art. 104 k.p.a. poprzez uznanie, że sprawę załatwianą w drodze decyzji administracyjnej można załatwić poprzez udzielenie informacji, stanowi to obejście obowiązku wydania decyzji;
- - art. 134 poprzez stwierdzenie niedopuszczalności odwołania od decyzji wydanej w trybie prawa materialnego;
- - art. 127 § 1 k.p.a. poprzez stwierdzenie niedopuszczalności odwołania od orzeczenia zawierającego rozstrzygnięcie w sprawie załatwionej w drodze decyzji administracyjnej;
- - art. 6 i art. 7 k.p.a. poprzez uznanie, że sprawę, która podlega załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej można załatwić przez udzielnie stronie informacji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zwarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 u stawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów
IVSA/Wa 408/10 administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu.
Istota rozpoznawanej sprawy sprowadza się do oceny czy dokument opatrzony datą [...] listopada 2009r. jest decyzją administracyjną, czy też nie zawiera cech, które nadawały by mu charakter tego rodzaju rozstrzygnięcia. W ocenie organu pisma tego nie można zakwalifikować jako decyzję, a jedynie jest to pismo wyjaśniające stronom zasady wprowadzania zmian w operacie ewidencyjnym.
Jakie elementy winna zawierać decyzja administracyjna wymienia art. 107 k.p.a. Zgodnie z § 1 powołanego wyżej artykułu decyzja powinna zwierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Jednakże pismo, które nie zawiera wszystkich wymienionych powyżej elementów również może zostać potraktowane jako decyzja administracyjna. Warunek ten zostanie spełniony jeżeli pismo to będzie pochodziło od organu administracji, skierowane jest na zewnątrz systemu administracji publicznej i w sposób władczy rozstrzyga o prawach lub obowiązkach osób w sprawie indywidualnej (por. wyrok NSA z 21 lutego 1994r., I SAB 54/93 - OSP 1995, nr 11, poz. 222, wyrok NSA z 11 lutego 1998r., III SA 1067/96 - LEX nr 41559).
Istotą więc decyzji jest rozstrzygnięcie konkretnej indywidualnej sprawy określonej osoby lub osób. Analizując pismo z [...] listopada 2009r. nie można dostrzec w nim tej zasadniczej cech jaką jest rozstrzygniecie sprawy zainicjowanej przez skarżących, to jest wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków lub odmowy dokonania tej czynności zgodnie z wnioskiem J. S. i R. S. Wbrew twierdzeniom skarżących pismo to nie rozstrzyga w sposób negatywny czy pozytywny złożonych
IV SA/Wa 408/10 przez nich wniosków. Zgodzić się należy z twierdzeniem organu, że zawiera ono jedynie wyjaśnienia odnoszące się do zasad wprowadzania zmian w ewidencji gruntów i budynków. W piśmie tym organ stwierdził, że " w celu umożliwienia realizacji Państwa wniosków prosimy, zgodnie z art. 22 ust 3 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2005r. nr 240, poz. 2027 ze zm.) o dostarczenie wykonanego na Państwa zlecenie przez uprawnioną jednostkę wykonawstwa geodezyjnego wykazu zmian danych ewidencyjnych zawierających zmianę użytków gruntowych na działkach ewidencyjnych nr [...] i nr [...] z obrębu [...]." Zdanie to wyraźnie wskazuje na zamiar rozstrzygnięcia sprawy w przyszłości, po dostarczeniu przez wnioskodawców stosownych dokumentów, a więc na brak rozstrzygnięcia sprawy w omawianym piśmie.
Okoliczności przedstawione powyżej wskazują, iż pismo z [...] listopada 2009r. nie jest decyzją administracyjną, a co za tym idzie stronom nie służy odwołanie do organu wyższej instancji. Nie trafny więc jest zarzut skarżących naruszenia art. 127 § 1 k.p.a., a co za tym idzie i naruszenia art. 134 k.p.a. Prawidłowo bowiem organ w oparciu o art. 134 k.p.a. stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego przez skarżących, albowiem nie zostało ono wniesione od decyzji administracyjnej, a od pisma, które cech takiego rozstrzygnięcia nie posiada.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się również naruszenia przez organ administracji § 48 ust. 2 pkt. 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r., nr 38, poz. 454), albowiem pismo z dnia [...] listopada 2009r. nie zwiera rozstrzygnięcia sprawy, wbrew twierdzeniom skarżących nie rozstrzyga ono sprawy negatywnie poprzez odmowę dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków. Z tych samych przyczyn organ nie dopuścił się obrazy art. 104 k.p.a., art. 6 i 7k.p.a., co i w tym zakresie czyni zarzut skarżących bezpodstawnym.
Wbrew twierdzeniom skarżących w działaniu organu nie można dopatrzeć się naruszenia art. 9 k.p.a. to jest należytego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływy na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Pismo z [...] listopada 2009r. zawiera bowiem informacje dotyczące spełnienia przesłanek, które
IV SA/Wa 408/10 umożliwiłyby uwzględnienie wniosków J. i R. S. Dodać należy, że w sytuacji niewydania decyzji w sprawie, strona jest uprawniona z mocy art. 37 § 1 k.p.a. do złożenia zażalenia na niezałatwienie sprawy przez organ w terminie (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Piotr Przybysz, s. 232, Wydanie 4, LexisNexis, Warszawa 2007r.).
Mając na względzie powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.