Uzasadnienie
V. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2013 r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy.
Pismem z dnia 10 czerwca 2013 r., sporządzonym w języku rosyjskim (do pisma załączono jego tłumaczenie na język polski) skarżący oświadczył: "Ja V. N., oświadczam, że rezygnuję ze statusu uchodźcy na terytorium Polski. Chcę także anulować moje zażalenie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2013 r., ponieważ chcę jak najszybciej wrócić do kraju pochodzenia - G. ".
Pełnomocnik skarżącego na rozprawie w dniu 20 czerwca 2013 r. podtrzymała wniosek skarżącego o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 zezm. dalej "p.p.s.a.") cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zostanie uznane za niedopuszczalne, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w razie skutecznego cofnięcia skargi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159).
W ocenie Sądu cofnięcie skargi dokonane w rozpatrywanej sprawie jest skuteczne, a co za tym idzie wiążące. Czynność procesowa strony skarżącej nie budzi żadnych wątpliwości w świetle materiału sprawy. Wprawdzie w treści złożonego oświadczenia skarżący użył sformułowania "anulowanie zażalenia", a nie na "cofnięcie skargi", niemniej wobec prawidłowego wskazania zarówno nazwy organu, jak i daty zaskarżonej decyzji, nie budzi najmniejszych wątpliwości, że przedmiotem oświadczenia skarżącego jest cofnięcie skargi na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2013 r.
W związku z tym uznać należy, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne w myśl art. 60 p.p.s.a. i z tych powodów Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia.
Ze względu na wniosek pełnomocnika skarżącego, ustanowionego z urzędu, o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej dotychczas nie zwróconych, Sąd w punkcie II sentencji postanowienia orzekł o przyznaniu radcy prawnemu stosownego wynagrodzenia, na podstawie § 15 i § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.) w związku z art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.