Uzasadnienie
W dniu 21 grudnia 2017 r. K. M. wniosła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usług turystyki wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działce o nr ewid. [...] w obrębie geodezyjnym L., gmina P..
Zarządzeniem z dnia 2 lutego 2018 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącą do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków fiskalnych poprzez uiszczenie wpisu od wniesionej skargi w kwocie 100,-zł.
Jak wynika z adnotacji doręczyciela placówki pocztowej, przesyłki nie doręczono z powodu nieobecności adresata. Placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała adresata pism o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym (awizo z dnia 21 lutego 2018 r. i awizo powtórne z dnia 1 marca 2018 r.), po czym w dniu 9 marca 2018 r. zwróciła nieodebraną przesyłkę Sądowi, zaś Przewodnicząca Wydziału uznała zwróconą przesyłkę za skutecznie doręczoną w dniu 7 marca 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismem takim jest między innymi skarga. Zgodnie z art. 220 § 3 powołanej ustawy, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, a jak wynika z akt sprawy, skarżąca nie wykonała zarządzenia Przewodniczącej Wydziału i nie uiściła wymaganego wpisu sądowego, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy adnotacja poczyniona na karcie 14 akt sądowych, z której wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.
Ponadto wyjaśnić należy, że w świetle art. 73 § 3 powołanej ustawy, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni od dnia umieszczenia w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej, pocztowa placówka oddawcza pozostawia powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Stosownie zaś do art. 73 § 4 powołanej ustawy doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu licząc – w myśl § 3 tegoż artykułu – od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Oznacza to, że warunkiem skuteczności doręczenia zastępczego jest uprzednie dwukrotne awizowanie doręczanej przesyłki.
Wobec powyższego, wezwanie skierowane do skarżącej do uzupełnienia braków fiskalnych skargi, dwukrotnie awizowane w dniach 21 lutego 2018 r. i 1 marca 2018 r., uznać należy za skutecznie doręczone w dniu 7 marca 2018 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania przez niego powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 14 marca 2018 r. Pomimo tego do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia skarżąca nie uzupełniła braków fiskalnych skargi.
Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na mocy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.