Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. Z. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] grudnia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.
Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez A. Z. od postanowienia z dnia 21 marca 2013 r. Powodem odrzucenia skargi kasacyjnej było sporządzenie jej z uchybieniem art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - osobiście przez skarżącą.
Postanowieniem z dnia 28 maja 2013 r. referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu w przedmiotowej sprawie.
W dniu 17 czerwca 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w W. informujące o wyznaczeniu pełnomocnikiem strony adwokata M. S. W dniu 16 lipca 2013 r. (data stempla pocztowego) wyznaczony pełnomocnik złożył do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 21 marca 2013 r. Adwokat przedstawił w niej także stanowisko o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 24 kwietnia 2013 r. Jednocześnie zwrócił się o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone w całości, przy czym nie zostały zasądzone w części obejmującej czynność sporządzenia przedmiotowej opinii o bezzasadności skargi kasacyjnej.
Przy piśmie z dnia 29 lipca 2013 r. adwokat M. S. złożył do akt sprawy potwierdzenie nadania opisanej opinii na adres skarżącej.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013 r., poz. 461 ze zm.).
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Jednocześnie, stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się adwokat, polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 416/13. Wyznaczony adwokat powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) wskazanego rozporządzenia. Ponieważ nie prowadził on sprawy przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.