Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W., zwany dalej "PWIS", stwierdził uchybienie przez C.F., zwanego dalej "skarżącym", terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora w P. z/s w C. z dnia [...] września 2007 r. nr [...], uzgadniające pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji elektroenergetycznej 110/15 kV na działce o nr [...] położonej w obrębie [...], gm. P..
Uzasadniając zaskarżone postanowienie, PWIS wskazał, iż postanowieniem z dnia [...] września 2007 r. organ I instancji uzgodnił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożył do PWIS skarżący. Rozpatrując wskazane wyżej zażalenie PWIS wskazał, iż postanowienie organu I instancji zawierało pouczenie, iż stronom służy prawo do wniesienia na nie zażalenia do PWIS za pośrednictwem organu I instancji w terminie siedmiu dni od daty jego doręczenia. Z materiałów otrzymanych od Poczty Polskiej wynika, iż postanowienie organu I instancji zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 października 2007 r. W związku z powyższym termin do wniesienia zażalenia przez skarżącego upłynął w dniu 12 października 2007 r. Z dokumentów zgromadzonych przez organ I instancji wynika, że zażalenie skarżącego nadane zostało na poczcie w dniu 13 października 2007 r. (stempel na kopercie). Uznać zatem należy, iż przedmiotowe zażalenie zostało złożone po terminie określonym w k.p.a. W tej sytuacji należało stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia zażalenia stosownie do art.134 k.p.a.
W skardze na powyższe postanowienie skarżący wskazał, iż zarówno postanowienie organu I instancji, jak i postanowienie organu II instancji zostały przez Pocztę doręczone osobie nieuprawnionej do odbioru listu poleconego, ponieważ nie mieszka pod wskazanym adresem i nie otrzymała pełnomocnictwa. Przesyłek nie doręczono ani skarżącemu ani jego żonie. Burmistrz Miasta i Gminy w P. został poinformowany o zmianie adresu do korespondencji w sprawie zmiany przeznaczenia działki nr [...] we wsi K. pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Skarżący wskazał, iż w zażaleniu do PWIS również podał adres o korespondencji w O. Pomimo tego Wojewódzka Stacja Sanitarno - Epidemiologiczna celowo utrudniając przepływ korespondencji, tak by nie udało się skarżącemu dotrzymać terminu na wniesienie odwołania skierowała list pod niewłaściwy adres.
Ostatecznie postanowienie nr [...] doręczyła osobie nieuprawnionej przedłużając w ten sposób dotarcie do skarżącego ważnej informacji. Postanowienie z dnia [...] listopada 2007 r. dotarło znowu do G. i nie odnosiło się znowu do meritum sprawy lecz uchybienia ustawowego terminu wniesienia zażalenia i uznał to postanowienie jako ostateczne. Skarżący wskazał, iż mając termin jedynie 7 dni na wniesienie zażalenia, nie zmieścił się w nim. W skardze podniesiono również zarzuty merytoryczne przeciwko postanowieniu pierwszoinstancyjnemu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.
Przy piśmie z dnia 31 marca 2008 r. pełnomocnik skarżącego załączył pisemne oświadczenia A.B. (dla której skarżący jest wujkiem) z dnia 17 marca 2008 r. oraz Urzędu Pocztowego w P. z dnia 26 marca 2008 r. W pierwszym oświadczeniu jego autorka stwierdza, iż przesyłkę z postanowieniem organu odwoławczego z dnia [...]listopada 2007 r.: odebrała w dniu 10 grudnia 2007 r., podpisała za skarżącego i wysłała do niego po upływie siedmiu dniu od dnia jego otrzymania. Z oświadczenia poczty wynika, iż przesyłka z zaskarżonym postanowieniem została doręczona w dniu 10 grudnia 2007 r. i pokwitowana przez A.B. - kuzynkę dorosłego domownika.
Na rozprawie przed Sądem skarżący oświadczył, iż jest zameldowany na pobyt stały w miejscowości K., ale nie mieszka tam, gdyż mieszkają tam bezdomni. Adres do korespondencji złożył w zażaleniu. Podniósł ponadto, iż ustnie umówił się z pocztą, iż kierowana do niego do K. korespondencja będzie odbierana przez jego siostrę, która mieszka w G. oddalonym o około 2 kilometry od K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Sąd rozpoznał skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z racji sprawowania wymiaru sprawiedliwości, polegającego na kontrolowaniu działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269), zwanej dalej "p.p.s.a.". Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym (art.3§2 pkt 2 p.p.s.a.).
Skargę należało oddalić, albowiem legalność zaskarżonego postanowienia nie budzi zastrzeżeń.
Zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art.134 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Zgodnie z art.144 k.p.a. w sprawach nie uregulowanych w rozdziale 11 ("Zażalenia") do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Tym samym organ rozpatrujący zażalenie stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.
Skarżący wniósł do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. zażalenie na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. Zgodnie z art. 141§1 k.p.a. zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie od dnia jego ogłoszenia stronie. Treść art. 134 k.p.a. będącego bezwzględnie obowiązującą normą prawną wskazuje na związany charakter rozstrzygnięcia. Nie pozostawiono tu organowi odwoławczemu jakiejkolwiek sfery uznania. Uchybienie terminu, nawet nieznaczne, jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o którym mowa w art. 134 k.p.a. Z materiału dowodowego sprawy wynika wprost, iż skarżący wniósł zażalenie z uchybieniem 7-dniowego terminu. Z zaświadczenia Urzędu Pocztowego w P. (k.7 akt administracyjnych) wystawionego na wniosek organu I instancji wynika, iż przesyłka z postanowieniem pierwszoinstancyjnym została doręczona skarżącemu na adres K. w dniu 5 października 2007 r. a pokwitował ją sam adresat ("W związku z przesłanym pismem informujemy, że list polecony nr 161075976 pod adresem F. C. - K.,. został doręczony adresatowi w dniu 5.10.2007 r. - pokwitował adresat F.C..").
W ocenie Sądu wskazane wyżej pismo należy traktować (w braku zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki) jako wiarygodny dowód na okoliczność daty osobistego odebrania jej przez skarżącego. W tej sytuacji (osobistego odebrania przez skarżącego postanowienia pierwszoinstancyjnego) bezprzedmiotowym jest weryfikowanie twierdzeń skarżącego odnośnie niezamieszkiwania pod wskazanym wyżej adresem (pod którym jak skarżący przyznał jest zameldowany na pobyt stały), przekazywania przez pocztę (wyłącznie na podstawie ustnej umowy) kierowanej do skarżącego korespondencji jego siostrze mieszkającej w miejscowości sąsiedniej, podania organowi adresu do korespondencji w O. (co też nastąpiło dopiero w zażaleniu, a zatem w piśmie skierowanym do organu po doręczeniu skarżącemu postanowienia organu I instancji), czy też branie pod uwagę oświadczeń przedłożonych przy piśmie procesowym, które w oczywisty sposób nie dotyczą przedmiotu niniejszej sprawy (dotyczą bowiem doręczenia zaskarżonego postanowienia organu II instancji, nie zaś postanowienia organu I instancji).
Wobec powyższych faktów uznać należy, iż siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia na postanowienie organu I instancji upłynął z dniem 12 października 2007 r. Ze stempla pocztowego zamieszczonego na kopercie, w której skarżący wniósł zażalenie wynika natomiast, iż przesyłka ta nadana została dopiero w dniu 13 października 2007 r. Oznacza to jednodniowe przekroczenie terminu. Nawet tak nieznaczna zwłoka obligowała organ II instancji - z racji nieskorzystania przez skarżącego z instytucji złożenia wniosku o przywrócenie terminu (art.58 i 59 k.p.a.) - do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia zgodnie z art.134 k.p.a. Skarga nie ma zatem usprawiedliwionych podstaw.
Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a.