Uzasadnienie
W dniu 30 stycznia 2006 r. Burmistrz Miasta i Gminy [...] złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania J. K. z pobytu stałego.
W odpowiedzi na skargę z dnia 1 marca 2006 r. Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu podniesiono, iż zaskarżonym do Sądu aktem administracyjnym organ II instancji uchylił decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] października 2005 r. Nr [...]w przedmiocie wymeldowania J. K. z pobytu stałego i orzekł o odmowie wymeldowania J. K. z pobytu stałego. Stroną skarżącą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zdaniem Wojewody [...], nie może być organ, który w rozpatrywanej przez Sąd sprawie był powołany do wydania decyzji administracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] uchylił w całości decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] października 2005 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania J. K. z pobytu stałego i orzekł o odmowie wymeldowania J. K. z pobytu stałego.
W doktrynie i judykaturze Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości pogląd, że organ, który wydał w sprawie decyzję, nie jest i nie może w tej samej sprawie być stroną postępowania. Odnosi się to zarówno do organów administracji rządowej, jak i organów samorządu terytorialnego, a nadto do organów samorządu zawodowego - i to do różnych stadiów postępowania oraz do postępowań nadzwyczajnych /vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 1999 r., sygn. akt IV SA 65/97, LEX nr 48686/.
Podkreślić należy, iż na podstawie określonych kompetencji Burmistrz Miasta i Gminy [...] realizuje władztwo administracyjne i działa jako organ administracji publicznej, a w postępowaniu administracyjnym zajmuje pozycję organu prowadzącego postępowanie. Gdy obowiązujące prawo powierza jednostce samorządu terytorialnego kompetencje do rozstrzygania w drodze decyzji o prawach lub obowiązkach podmiotu pozostającego poza systemem organów administracji publicznej, to jednostka ta nie staje się stroną tego postępowania nawet wówczas, gdy przedmiotowa decyzja wywołuje określone skutki cywilnoprawne dla tej jednostki samorządu terytorialnego /confer postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2001 r., sygn. akt I SA 398/00, LEX nr 54728/.
Skoro zatem Burmistrz Miasta i Gminy [...] w postępowaniu administracyjnym występuje jako nosiciel imperium państwowego orzekający w sprawach indywidualnych w pierwszej instancji, to tym samym nie może wnieść skutecznie skargi do Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody [...] w niniejszej sprawie. Żaden szczególny przepis prawa nie upoważnia bowiem organu pierwszej instancji do zaskarżenia decyzji organu odwoławczego, a różne poglądy tych organów na sposób załatwienia sprawy indywidualnej nie pozwalają na przyznanie organowi administracyjnemu pierwszej instancji uprawnień strony.
Mając na względzie powyższe, wobec braku legitymacji procesowej Burmistrza Miasta i Gminy [...] do wystąpienia ze skargą w sprawie będącej przedmiotem niniejszego rozpoznania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, Sąd orzekł jak w sentencji.