Uzasadnienie
W piśmie z dnia 30 grudnia 2016 r., K. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej w T. z [...] października 2016 r. w przedmiocie odmowy wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W piśmie z dnia 20 lutego 2017 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi lub osobiste podpisanie skargi znajdującej się w aktach sprawy, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia oraz do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium RP, w terminie 2 miesięcy, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy wezwanie to zostało przesłane na adres do doręczeń podany przez Skarżącego i doręczone w dniu 23 lutego 2017 r.
Pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 j.t. zwanej dalej Ppsa) ustawy sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 Ppsa każde pismo strony skierowane do Sądu musi zawierać jej podpis albo podpis jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Wniesiona skarga nie zawierała podpisu Skarżącego, wobec czego Sąd w piśmie z dnia 20 lutego 2017 r. wezwał Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.
Jak wynika z akt sprawy powyższe wezwanie zostało przesłane na podany przez Skarżącego adres do korespondencji i doręczone w dniu 23 lutego 2017 r. Pozostało jednak bez odpowiedzi.
Wskazać również należy, że z uwagi na to, że Skarżący w chwili wnoszenia skargi nie przebywał na terenie Polski i nie ustanowił pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania na terytorium RP, w powyższym piśmie został również, na podstawie art. 299 § 2 Ppsa, wezwany do dokonania tej czynności. Zauważyć bowiem należy, że Skarżący podał jedynie adres do doręczeń, nie ustanowił jednak pełnomocnika do doręczeń. Stąd koniecznym było wezwanie go do ustanowieni pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej.
Wezwanie to doręczono akt sprawy powyższe wezwanie zostało przesłane na podany przez skarżącego adres do korespondencji i doręczone w dniu 23 lutego 2017 r. Zakreślony dwumiesięczny termin minął bezskutecznie.
Wobec tego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa i 299 § 3 Ppsa należało orzec jak w sentencji.