Uzasadnienie
Postanowieniem z 16 października 2017 r. referendarz sądowy odmówił M. P. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych oraz przyznanie pełnomocnika z urzędu. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu 19 października 2017 r.
Pismem z 12 listopada 2017 r., zatytułowanym "zażalenie od sprawy – wyroku z 19 października 2017 r." skarżący złożył zażalenie na "odmowę bezpłatnych kosztów sądowych oraz pomocy prawnej", żądając jednocześnie uchylenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 października 2017 r., dotyczącego umorzenia postępowania, związanego z cofnięciem skargi.
Wobec wątpliwości co do rzeczywistych intencji skarżącego, Sąd wezwał go w do sprecyzowania, które postanowienie jest przedmiotem jego zażalenia z 12 listopada 2017 r. W piśmie z 20 grudnia 2017 r. skarżący wskazał, że zażalenie dotyczy "kosztów sądowych, prawa pomocy".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a).
W niniejszej sprawie termin ten został przez skarżącego przekroczony, albowiem wniósł on sprzeciw 13 listopada 2017 r. drogą pocztową, podczas gdy siedem dni od doręczenia mu postanowienia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy upływało 26 października 2017 r.
Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw należało odrzucić.