Uzasadnienie
D.A. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na uchwałę Rady Miasta w G. z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] odrzucającą w całości zgłoszony przez skarżącą zarzut do projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów w gminie G., a obejmującego działkę Nr [...] we wsi T..
Skarżąca zarzuca, że uchwała podjęta została bez rozważenia i oceny podnoszonych przez nią zarzutów, zawartych w piśmie z dnia 11 sierpnia 2003 r. Podnosi, że przeznaczenie działki nr [...] pod usługi rzemiosła nieuciążliwego z konkretnym przeznaczeniem na rozbudowę i modernizację zakładu przetwórstwa mięsnego oraz uboju stanowi legalizację bezprawnie dotychczas działającej ubojni, na którą inwestor nie posiadał decyzji administracyjnych dopuszczających taką działalność. Zarzuca, że dopuszczenie w planie do budowy (rozbudowy) zakładu, który już obecnie, przy niższej wielkości produkcji niż przewidziana w planie powoduje znaczne uciążliwości dla mieszkańców wsi. Działka Nr [...].położona jest bowiem w obszarze zwartej zabudowy siedliskowej. Dymy z wędzarni, zawierające toksyczne substancje powodują istotne zagrożenie dla życia i zdrowia, odór i ryk zabijanych zwierząt wykluczają możliwość zaliczenia tego zakładu do obiektów prowadzących usługi nieuciążliwe.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w G. wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, właściwy do rozpoznania sprawy niniejszej w związku z reformą sądownictwa administracyjnego i dyspozycją art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271) zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna i to niezależnie od zarzutów w niej zawartych. Jak wynika z akt sprawy – postępowanie planistyczne prowadzono w sprawie z istotnym naruszeniem procedury określonej w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139).
Przede wszystkim zgodnie z art. 12 pow. ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym – o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rozstrzyga rada gminy w drodze uchwały określając granice obszaru objętego planem i przedmiot ustaleń, o którym mowa w art. 10 ust. 1.
Z akt sprawy nie wynika, kto podjął decyzję o sporządzeniu planu wyłącznie dla jednej działki we wsi T.. Uchwały powoływane przez Radę Miejską w szczególności uchwała Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. wymienia wieś T. oznaczoną na załączniku graficznym, ale opracowany i wyłożony projekt planu dotyczy jedynie działki Nr [...] położonej w tej wsi, a nie całej wsi. Do akt sprawy dołączono wprawdzie projekt uchwały w sprawie sporządzenia planu wyłącznie dla działki Nr [...] we wsi T., ale projekt ten nie został przez nikogo podpisany, nie jest opatrzony numerem uchwały ani datą jej podjęcia. Oznacza to, że Rada Miejska w G. nie podjęła uchwały o przystąpieniu do opracowania projektu planu wyłącznie dla działki Nr [...]. Z protokołu posiedzenia Rady Miejskiej z dnia [...] listopada 2003 r., na którym miały być rozpatrywane zarzuty do omawianego projektu wynika, że radni byli zaskoczeni opracowywaniem projektu planu dla jednej działki i taką praktykę wyraźnie kwestionowali.
W tych warunkach podjęcie prac planistycznych w odniesieniu do jednej działki, nie poprzedzone uchwałą Rady przewidzianą w art. 12 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym stanowi istotne naruszenie procedury planistycznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2003 r. sygn. akt IV SA 2981/02).
Na naruszenie procedury planistycznej wskazują nadto następujące okoliczności:
W aktach sprawy nie ma dokumentów potwierdzających rozpatrzenie zgłoszonych zrzutów przez burmistrza, spełniających wymogi przepisu art. 18 ust. 2 pkt 8 ustawy. Z protokołu Nr [...] z posiedzenia Rady Miejskiej w G. odbytego w dniu [...] listopada 2003 r. nie wynika, aby zarzuty były referowane, ani też nie wynika jakiej treści uchwała została podjęta w drodze głosowania. Dyskusja radnych koncentrowała się bowiem na kwestii dopuszczalności opracowania planu dla jednej działki, a nie dotyczyła zarzutów merytorycznych. Oświadczenie złożone na rozprawie w WSA, iż skarżący nie byli dopuszczeni do głosu w trakcie posiedzenia Rady w dniu [...] listopada 2003 r. znajduje potwierdzenie w treści protokołu – w protokole tym nie ma jakiejkolwiek wzmianki w tej sprawie. Uzasadnienie uchwały (stanowiące jej integralną część) powinno być podpisane przez osobę reprezentującą gminę.
W niniejszej sprawie dołączony do uchwały załącznik, jako uzasadnienie nie zawiera żadnego podpisu. Nie można w tych warunkach uznać, że uchwała stosownie do wymogów art. 24 ust 3, zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. Z treści uchwały wynika, że została ona podjęta bez jednoznacznego ustalenia przez gminę, czy zastrzeżenia, zgłaszane przez skarżących są zarzutami czy protestem. Powołano bowiem przepis art. 23 ust. 3 dotyczący protestów i w § 2 wskazano, że uzasadnienie dotyczyć ma odrzucenia protestu, w § 1 zaś podane zostało, iż odrzuca się zarzut.
Zważywszy wyżej wskazane uchybienia w zakresie procedury planistycznej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 147 § 1 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji.