Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007r., [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu zażalenia M.V. na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] października 2007r., nr [...], o zawieszeniu, do dnia 31 maja 2008r., postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania dwóch lokali mieszkalnych na bar kebab oraz budowie schodów wejściowych do budynku położonego w W., przy ul. [...] (działka ew. nr [...], obr. [...]) utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła E. W., współwłaścicielka powyższych lokali.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:
M.V. złożył, w dniu 1 czerwca 2007r., wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla wyżej wymienionej inwestycji. Prezydent W., postanowieniem z dnia [...] października 2007r. zawiesił, na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717), postępowanie w sprawie stwierdzając, że obszar, na którym położona jest przedmiotowa nieruchomość został objęty uchwałą Rady W. z dnia [...] czerwca 2004r. nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ul. [...]. Zdaniem organu, wobec znacznego zaawansowania prac nad projektem ww. planu oraz niedoboru lokali mieszkalnych w mieście przesądzenie w drodze decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, o zmianie przeznaczenia lokali mieszkalnych na bar kebab byłoby sprzeczne z polityką kształtowania przestrzeni miejskiej, ponadto bar wymaga specjalistycznego wyposażenia technicznego, które mogłoby być uciążliwe dla bezpośredniego sąsiedztwa.
Rozpoznając zażalenie M.V. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że wskazane okoliczności faktyczne sprawy uzasadniają zawieszenie postępowania i wobec tego, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007r., utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy.
Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła E.W. zarzucając, że zawieszenie
IV SA/Wa 431/08 postępowania w sprawie było bezprzedmiotowe i stanowi naruszenie art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Skarżąca podniosła, że organ nie przeprowadził w sprawie żadnego postępowania wyjaśniającego, oraz nie zgromadził i nie przeanalizował całości materiału dowodowego. Nie wyjaśnił jakimi motywami się kierował uznając, że inwestycja jest sprzeczna z ładem przestrzennym miasta i jego polityką lokalową, a także nie wskazał na jakim etapie znajdują się prace nad sporządzaniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla rejonu ulicy [...].
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że argumentacja zawarta w skardze jest jedynie próbą polemiki ze stanowiskiem zawartym w zaskarżonej decyzji. Stwierdziło, że zawieszenie przez Prezydenta W. postępowania w niniejszej sprawie było zgodne z art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ponieważ przepis ten dopuszcza zawieszenie postępowania o ustalenie warunków zabudowy na okres 1 roku od dnia złożenia wniosku o ustalenie takich warunków i nie określa żadnych dodatkowych okoliczności, od których zawieszenie należałoby uzależnić.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym pełnomocnik skarżącej oświadczył, że złożył zażalenie na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] października 2007r., które nie zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznane. Zażalenie to wpłynęło do organu pierwszej instancji dnia 7 listopada 2007r., a zażalenie inwestora – M.V. - na to samo postanowienie wpłynęło pod koniec listopada 2007r. Organ przesłał do Kolegium zażalenie inwestora, nie przesłał natomiast zażalenia właścicieli nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zgodność aktów administracyjnych zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych sprowadza się do badania, czy organy administracji publicznej w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w
IV SA/Wa 431/08 stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - tak jak w niniejszej sprawie.
W postępowaniu administracyjnym zasadą jest, że wniesienie środka odwoławczego od rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji przez dwie lub więcej stron postępowania administracyjnego nakłada na organ odwoławczy obowiązek ich łącznego rozpoznania poprzez wydanie jednej decyzji administracyjnej, którą doręcza wszystkim wnoszącym środek odwoławczy. Zasada ta odnosi się również do zażaleń wniesionych na postanowienia organu pierwszej instancji.
Jeżeli wbrew powyższej zasadzie organ rozpozna sprawę merytorycznie i wyda ostateczne rozstrzygnięcie w stosunku do środka zaskarżenia (odwołania, zażalenia) wniesionego przez jedną ze stron, pomijając wniesiony w terminie środek zaskarżenia innej strony, to w przypadku późniejszego rozpoznawania środka zaskarżenia drugiej strony nastąpiłby skutek prawny w postaci nieważności podjętego rozstrzygnięcia, o jakim mowa w art. 156 § 1 pkt 3 kpa.
W niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie Prezydenta W. zostało złożone zarówno przez inwestora – M.V. - jak i przez właścicielkę nieruchomości E.W. Tymczasem Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznało jedynie zażalenie inwestora.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie jest dotknięte wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa i w związku z tym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 cyt. ustawy.