Uzasadnienie
J. J. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 9 kwietnia 2010 r. oraz oświadczenia z dnia 14 maja 2010 r. wynika, że skarżąca jest osobą samotną, niepełnosprawną i rozwiedzioną.
Wspólnie z byłym mężem jest współwłaścicielką mieszkania o powierzchni 40 m2. W wyroku rozwodowym Sąd przyznał jej prawo korzystania z jednego pokoju w tym mieszkaniu, jednakże mąż uniemożliwia jej wykonywanie tego prawa. Z tego powodu wnioskodawczyni zmuszona jest wynajmować pokój od osób trzecich.
Jedynym źródłem utrzymania J. J. jest świadczenie emerytalne w miesięcznej wysokości 1690,26 zł brutto.
Uiszczany przez nią czynsz za najem pokoju wynosi 600 zł miesięcznie. Opłaty za energię elektryczną wynoszą około 120 zł miesięcznie, a za ciepłą i zimną wodę około 70 zł miesięcznie. Pomoc przy sprzątaniu niezbędna ze względu na niepełnosprawność skarżącej kosztuje około 100 zł miesięcznie. Wydatki związane z korzystaniem z pralni wynoszą około 30 zł miesięcznie, a koszty zakupu środków czystości około 50 zł miesięcznie. Na niezbędne leki wnioskodawczyni wydaje około 200 zł miesięcznie.
Skarżąca nie ma wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na względzie wykazane w przedmiotowym wniosku stan majątkowy i możliwości płatnicze skarżącej należy stwierdzić, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Podana przez J. J. przyczyna braku możliwości korzystania z pokoju w mieszkaniu, którego jest współwłaścicielką powoduje, że wydatki ponoszone przez nią na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych (czynsz najmu, energia elektryczna i woda) uznać należy za niezbędne koszty utrzymania. Ze względu na stan zdrowia wnioskodawczyni, charakter taki przypisać trzeba także wskazanym przez nią wydatkom na niezbędne leki, korzystanie z pralni oraz pomoc w sprzątaniu.
Wykazane przez skarżącą niezbędne koszty utrzymania wynoszą zatem około 1.170 zł, a jej dochód 1.690,26 zł brutto miesięcznie.
Biorąc przy tym pod uwagę aktualny poziom cen dób i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie, należy uznać, że nie posiadając zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, wnioskodawczyni nie może poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania.
Należy więc uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.