Uzasadnienie
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy O. z dnia [...] października 2004 r. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek mieszkalno-usługowy na działce nr ew. [...] położonej we wsi R. gm. O..
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, iż stosownie do treści art. 53 ust. 3 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm.) została dokonana analiza warunków i zasad zagospodarowania terenu objętego wnioskiem inwestorów - K. i T. W. oraz jego zabudowy, wynikających z przepisów odrębnych, stanu faktycznego i prawnego terenu. W oparciu o dokonaną analizę ustalone zostały warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedsięwzięcia, polegającego na zmianie sposobu użytkowania obiektu. W zakresie wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich w pkt 4 decyzji pierwszoinstancyjnej zawarto warunek, iż uciążliwość przedmiotowej inwestycji nie może wykraczać poza granice działki inwestorów oraz ograniczać inwestowanie na działkach sąsiednich. Organ odwoławczy stwierdził, że podnoszony przez M. B. w odwołaniu zarzut, iż sąsiedztwo sklepu spożywczo-przemysłowego, ze względu na sprzedaż napojów alkoholowych znacznie pogorszy warunki zamieszkania i egzystencji jego rodziny, nie może być przedmiotem postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Kwestie uciążliwości i zakłócania porządku publicznego w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych mogą być przedmiotem postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j. z 2002 r., Dz. U. Nr 147 poz. 1231, ze zm.). W ocenie Kolegium zaskarżona decyzja organu pierwszej instancji spełnia wszystkie wymogi formalne i prawne określone przepisem prawa i jest zgodna z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i nie narusza ładu przestrzennego wsi.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł M. B. podkreślając, iż inwestorzy K. i T. W. dokonali samowoli budowlanej polegającej na samowolnej zmianie sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek handlowy i teraz tę samowole chcą zalegalizować. Prowadzona działalność handlowa, a przede wszystkim sprzedaż alkoholu i ruch pojazdów drogowych, samochodów klientów, będą dla niego i jego rodziny bardzo uciążliwe. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o jej oddalenie podnosząc te same argumenty, co w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie z przyczyn w niej podniesionych.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Stosownie do art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), zwaną dalej ustawą, decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Ponadto przepis art. 64 ust.1 ustawy nakazuje do decyzji o warunkach zabudowy stosować odpowiednio m.in. przepis art. 53 ust. 3-5 niniejszej ustawy.
Z przytoczonych uregulowań wynika, że postępowanie o ustalenie warunków zabudowy oparte jest na znanym w postępowaniu administracyjnym współdziałaniu organów administracyjnych, polegającym na tym,iż organ prowadzący postępowanie główne, w tym konkretnym przypadku, Wójt Gminy O., dopiero po uzyskaniu uzgodnienia od organu współdziałającego może wydać decyzję administracyjną. Jak wynika z akt sprawy, decyzję z dnia [...] października 2004r. organu pierwszej instancji poprzedzało, jak tego wymaga wspomniany wyżej przepis art. 53 ust. 4 ustawy, uzgodnienie z: Wojewodą [...] w zakresie zadań rządowych - postanowienie z dnia [...] maja 2004r.- oraz Starostą P. w zakresie zadań samorządowych - postanowienie z dnia [...] maja 2005r. (pkt 10) i Wojewodą [...] w zakresie ochrony gruntów rolnych i leśnych - postanowienie z dnia [...] października 2004r. - (pkt 6), Zarządem Dróg Powiatowych w P. w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego - postanowienie z dnia [...] października 2004r. - (pkt 9), Wojewódzkim Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych w zakresie melioracji wodnych - postanowienie z dnia [...] października 2004r.- (pkt 6).
Organowi odwoławczemu uszło uwadze, iż organ pierwszej instancji nie uzyskał wskazanego w pkt. 10 art. 53 ust. 4 ustawy uzgodnienia marszałka województwa w zakresie zadań rządowych albo samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 i art. 48 - w odniesieniu do terenów, przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust.
1. Za tego rodzaju uzgodnienia w żadnym razie nie może być uznane pismo z dnia [...] maja 2004r. Zarządu Województwa [...], które organ pierwszej instancji potraktował za wymagane w art. 53 ust.4 pkt 10 ustawy uzgodnienie, wymieniając je w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia, z tego względu, że uzgodnienia dokonał niewłaściwy organ.
Na marginesie zasadnym jest podnieść, że wymienione powyżej pismo Zarządu Województwa [...] nie spełnia wymogów postanowienia z art. 106 kpa, gdyż nie zawiera wszystkich elementów określonych odpowiednio w art. 46 ust.2a ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1590).
Przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż Sąd uchyla decyzję w całości jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Skoro brak wymaganego prawem uzgodnienia z właściwym organem, co niewątpliwie zostało stwierdzone w rozpatrywanej sprawie, stanowi podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 6 kpa, to tym samym zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji, już tylko z tego powodu, nie mogły się ostać w obrocie prawnym.
Ponadto należy zauważyć, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. nie zwróciło uwagi, iż decyzja z dnia [...] października 2004r. organu pierwszej instancji, ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji objętej wnioskiem inwestorów, nie posiada wymaganego załącznika w postaci analizy zawierającej część tekstową i graficzną, a która w myśl § 9 ust. 2 rozporządzenia Rady Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie ustalenia sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588) stanowi integralną część decyzji o warunkach zabudowy. Z materiału dowodowego sprawy wynika również, że organ pierwszej instancji sporządził tylko część tekstową analizy pomimo, że ust. 1 § 9 cyt. rozporządzenia analiza wymaga, aby analiza składała się z części tekstowej i graficznej. Uwadze organu odwoławczego uszło również to, że decyzja organu pierwszej instancji nie posiada adnotacji, iż projekt tej decyzji został sporządzony przez uprawnioną osobę, tj. wpisaną na listę samorządu zawodowego urbanistów albo architektów. Z tych też podanych wyżej powodów decyzje organów obu instancji nie mogły się ostać w obrocie prawnym.
W odniesieniu do zarzutów skargi, należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, że ewentualne uciążliwości wynikające z działalności handlowej prowadzonej przez inwestorów K. i T. W., w szczególności ze sprzedaży napojów alkoholowych, nie mogą być przedmiotem postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, gdyż kwestie te należą do odrębnych postępowań i uregulowane są przepisami szczególnymi.
Wypada podnieść, iż zgodnie z art. 56 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym właściwy organ nie może odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi.
Reasumując, należy stwierdzić, iż zarówno zaskarżona decyzja, jak też poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 200 cyt. ustawy orzeczono o kosztach postępowania.