Uzasadnienie
Rada Miasta O. w dniu [...] kwietnia 2008 r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu "[...]" w O. obejmujący obszar położony w rejonie skrzyżowania ulic [...] i [...] w O. W piśmie z dnia 14 lipca 2008 r. J. S. złożyła do Rady Miasta O. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w wyniku którego Rada Miasta O. podjęła w dniu [...] września 2008 r. uchwałę nr [...] w sprawie odmowy uchylenia uchwały z dnia [...] kwietnia 2008 r. wskazując na jej podjęcie z wniosków właścicieli nieruchomości i przed przekazaniem projektu tej uchwały pod obrady Rady Miasta, Prezydent Miasta dokonał merytorycznej analizy dotyczącej zasadności przystąpienia do sporządzenia planu i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium. Podniesiono również, że Wojewoda [...] w piśmie z dnia 15 maja 2008 r. wskazał, iż przedmiotowa uchwała została podjęta z naruszeniem prawa, lecz naruszenie to nie stanowi istotnego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia przez organ nadzoru jej nieważności.
Pismem z dnia 9 października 2008 r. J. S. wniosła skargę na uchwałę Rady Miasta O. z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu "[...]" w O. obejmujący obszar położony w rejonie skrzyżowania ulic [...] i [...] w O. i na uchwałę Rady Miasta O. z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu "[...]" w O. Następnie pismem z dnia 27 grudnia 2008 r. oraz na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2009 r. skarżąca sprecyzowała skargę wskazując, że jej przedmiotem jest uchwała Rady Miasta O. z dnia [...] kwietnia 2008 r. i stwierdzając, iż jej interes prawny wynika z prawa własności do nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, dla której podjęto zaskarżoną uchwałę, która to uchwała nie dotyczy całej jednostki strukturalnej, lecz jedynie nieruchomości R. T. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta O. wniosła o jej oddalenie z uwagi na brak interesu prawnego skarżącej w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona uchwała nie narusza interesu prawnego skarżącej.
Skarga do Sądu wniesiona została na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) zgodnie z którym, każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia -zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Skarga oparta na art. 101 ustawy o samorządzie gminnym jest skargą o ograniczonym zakresie podmiotowym, albowiem skarżący musi wykazać, że zaskarżonym aktem został naruszony jego interes prawny lub uprawnienie. Ustalenie, czy skarżący ma interes prawny lub uprawnienie, które zostały naruszone zaskarżonym aktem, stanowi zaś podstawę do dalszej kontroli sprawowanej przez sąd. Interes prawny musi przy tym wynikać z normy prawa materialnego kształtującej sytuację prawną wnoszącego skargę i musi go cechować bezpośredniość, konkretność i realność.
Skarżąca ma interes prawny w sprawie, albowiem jest współwłaścicielką nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością położoną w obszarze objętym zaskarżoną uchwałą. Jednakże interes ten nie został zaskarżoną uchwałą naruszony. Z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717 ze zm.) wynika bowiem, iż w celu ustalenia przeznaczenia terenów, w tym dla inwestycji celu publicznego, oraz określenia sposobów ich zagospodarowania i zabudowy rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Integralną częścią uchwały jest załącznik graficzny przedstawiający granice obszaru objętego projektem planu (art. 14 ust. 2 ustawy). Uchwałę, o której mowa w ust. 1, rada gminy podejmuje z własnej inicjatywy lub na wniosek wójta, burmistrza albo prezydenta miasta (art. 14 ust. 4 ustawy).
Przed podjęciem uchwały, o której mowa w ust. 1, wójt, burmistrz albo prezydent miasta wykonuje analizy dotyczące zasadności przystąpienia do sporządzenia planu i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium, przygotowuje materiały geodezyjne do opracowania planu oraz ustala niezbędny zakres prac planistycznych (art. 14 ust. 5 ustawy).
Uchwała o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest zatem jedynie uchwałą intencyjną wyrażającą w sposób procesowo uregulowany obowiązującym prawem stanowczy zamiar gminy ustalenia zasad zagospodarowania przestrzennego na danym terenie w formie aktu prawa miejscowego jakim jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, wszczynając w tym zakresie stosowne postępowanie. Wprawdzie powołany art. 14 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wskazuje, iż uchwała o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podejmowana jest w celu ustalenia przeznaczenia terenów, w tym dla inwestycji celu publicznego, oraz określenia sposobów ich zagospodarowania i zabudowy, to jednak dokonanie wiążących ustaleń w tym zakresie następuje dopiero w uchwale o planie miejscowym. Konsekwencją podjęcia uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego jest zatem wyłącznie wszczęcie procedury planistycznej.
Zaskarżona uchwała nie przesądza zatem przeznaczenia jakiejkolwiek nieruchomości położonej w objętym nią obszarze, jak również nie określa w jakikolwiek sposób kwestii możliwości zagospodarowania nieruchomości należących do skarżącej. Wyznacza jedynie obszar, który zostanie objęty planem miejscowym. Ustalenia zaskarżonej uchwały nie oddziałują zatem na wykonywanie prawa własności przez właścicieli nieruchomości objętych planem, a tym bardziej na wykonywanie prawa własności przez skarżącą, jako właściciela nieruchomości położonej jedynie przy granicy obszaru objętego zaskarżoną uchwałą. Dopiero ostatecznie przyjęty miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jako przepis prawa miejscowego będzie kształtował sposób wykonywania prawa własności nieruchomości objętych tych planem.
Powyższe oznacza, iż zaskarżona uchwała Rady Miasta O. z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] nie narusza interesu prawnego skarżącej w rozumieniu art. 101 ust. Ustawy o samorządzie gminnym, dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.