Uzasadnienie
Stowarzyszenie zwykłe [...] z siedzibą w P. (dalej również: Stowarzyszenie, strona, skarżący) w piśmie z dnia 23 grudnia 2013 r. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2013 r. znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Skarga została podpisana przez M. S. M. S. wskazany jest w zaświadczeniu Prezydenta Miasta P. z dnia [...] września 2008 r., którego potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię złożono do akt sprawy na wezwanie z dnia 12 marca 2014 r., jako przedstawiciel reprezentujący Stowarzyszenie.
W piśmie z dnia 29 września 2014 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi z dnia 23 grudnia 2013 r. w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez:
- 1. wskazanie z imienia i nazwiska wszystkich członków Stowarzyszenia wraz z ich aktualnymi adresami zamieszkania oraz
- 2. nadesłanie stosownego dokumentu potwierdzającego, że wskazane osoby są członkami Stowarzyszenia, a także
- 3. złożenie pełnomocnictwa dla M. S. udzielonego przez wszystkich członków Stowarzyszenia do reprezentowania przez niego Stowarzyszenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie, ewentualnie podpisanie skargi przez wszystkich członków Stowarzyszenia lub nadesłanie egzemplarza skargi podpisanego przez wszystkich członków Stowarzyszenia.
Wskazane wezwanie doręczono stronie w dniu 3 października 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie nr 89 akt sprawy).
Stowarzyszenie zakwestionowało wezwanie, składając na w dniu 10 października 2014 r. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Jak wskazano na wstępie, [...] z siedzibą w P. jest stowarzyszenie zwykłym. Zgodnie z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zm. – dalej również: Prawo o stowarzyszeniach) stowarzyszenie zwykłe jest uproszczoną formą stowarzyszenia i nie posiada osobowości prawnej.
W świetle art. 25 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej również: ppsa) stowarzyszeniu zwykłemu, jako organizacji społecznej nie posiadającej osobowości prawnej, przysługuje zdolność sądowa, czyli zdolność do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako strona.
Fakt, że stowarzyszenie zwykłe nie posiada osobowości prawnej oznacza, że tworzą je wszyscy członkowie, a więc grupa osób fizycznych zorganizowana pod kątem prowadzenia działalności niezarobkowej, określonej w regulaminie działalności takiego stowarzyszenia. Regulamin, uchwalany zgodnie z art. 40 ust. 2 Prawa o stowarzyszeniach przez założycieli stowarzyszenia, reguluje tylko sposób działania osób fizycznych tworzących stowarzyszenie zwykłe. Nie mają tu zastosowania art. 10 i art. 11 Prawa o stowarzyszeniach, określające obowiązkowe elementy statutu oraz strukturę organizacyjną tzw. stowarzyszeń rejestrowych, które podlegają rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym i posiadają osobowość prawną. Dlatego też grupa osób tworzących stowarzyszenie zwykłe działa w ramach wewnętrznej struktury organizacyjnej lecz nie ma żadnych organów, gdyż nawet przedstawiciel reprezentujący stowarzyszenie zwykłe nie jest jego organem, co jednoznacznie wynika z art. 40 ust. 2 Prawa o stowarzyszeniach (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 listopada 2012 r. sygn. akt II OSK 1308/11. Niepublikowane. Dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Stowarzyszenie zwykłe posiada zatem zdolność sądową, jednakże nie ma samodzielnej legitymacji procesowej, którą posiadają wszyscy członkowie tego stowarzyszenia, jako podmioty praw i obowiązków. Dlatego też w sprawie, w której stowarzyszenie zwykłe występuje jako strona skarżąca, obowiązkiem Sądu jest zweryfikowanie w oparciu o przedłożone wraz ze skargą dokumenty, które osoby są członkami stowarzyszenia, uprawnionymi do wniesienia skargi (zob. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 5 czerwca 2014 r. sygn. akt II OSK 714/14, z dnia 13 marca 2014 r. sygn. akt II OSK 2525/12, z dnia 10 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 311/14. Niepublikowane. Dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jak wynika z art. 28 § 1 ppsa osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W świetle natomiast art. 29 ppsa organy te lub osoby zobowiązane są wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 53/09. Niepublikowane. Dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przy czym wykazanie umocowania następuje za pomocą dokumentu urzędowego (odpis z Krajowego Rejestru Sądowego) lub prywatnego (statut, umowa spółki, regulamin stowarzyszenia).
Jak wskazano na wstępie, skargę z dnia 23 grudnia 2013 r. podpisał M. S. Z dokumentów złożonych jak dotąd do akt sprawy przez skarżącego nie wynika, czy wymieniony był umocowany przez wszystkich członków Stowarzyszenia, którzy w świetle poczynionych wyżej wywodów, posiadają legitymację procesową, do dokonania tej czynności w postępowaniu przed sądem administracyjnym. W tych okolicznościach konieczne okazało się zobowiązanie strony do uzupełnienia braku formalnego skargi, po pierwsze poprzez podanie i udokumentowanie aktualnego stanu osobowego stowarzyszenia zwykłego [...] z siedzibą w P. (lit. a i b wezwania z dnia 29 września 2014 r.), a po drugie poprzez nadesłanie pełnomocnictwa udzielonego M. S. przez wszystkich członków Stowarzyszenia, bądź podpisanie skargi z dnia 23 grudnia 2013 r. przez wszystkich członków Stowarzyszenia (lit. c wezwania z dnia 29 września 2014 r.).
Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w terminie wskazanym w wezwaniu z dnia 29 września 2014 r., kwestionując jego zasadność w zażaleniu z dnia 9 października 2014 r.
W związku z powyższym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 29 oraz w zw. z 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 ppsa.
O zwrocie wpisu postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.