Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 lutego 2017 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej J. J. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] wyznaczyła dla skarżącej radcę prawnego J. W. pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie.
W dniu 13 czerwca 2017 r. wyznaczony pełnomocnik z urzędu reprezentował skarżącą na rozprawie oraz wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że nie zostały one uiszczone ani w całości ani w części.
Rozpoznając wniosek zważono co następuje.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, w niniejszej sprawie, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715).
W myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynoszą 240 zł.
W myśl zaś § 4 ust. 3 opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2 podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
W niniejszej sprawie, mając na uwadze wyżej powołane przepisy uznano, że pełnomocnikowi skarżącego należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 240 zł, podwyższając tę kwotę o stawkę podatku od towarów i usług.
Z tych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami oraz powołanych wyżej przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, postanowiono jak w sentencji.